کنار کشیدن دولت از قیمت‌گذاری، زمانی می‌تواند به کارایی بازار منجر شود که ساختار بازار رقابتی، شفاف و عاری از انحصار باشد. در اقتصادی که شبکه‌های واسطه‌ای و تمرکز قدرت در زنجیره واردات و توزیع فعال‌اند، آزادسازی قیمت‌ها نه‌تنها مسئله‌ای اقتصادی، بلکه به یک چالش اخلاقی در سیاست‌گذاری عمومی تبدیل می‌شود.؛

کاهش قدرت خرید در سال جدید به شکل نابرابر دهک‌ها را تحت فشار قرار داده و فقر را تا دهک ۹ گسترش داده است. در حالی که دهک دهم همچنان فاصله خود را حفظ کرده، طبقات میانی در حال نزدیک شدن به مرز فقر هستند.؛

استیضاح‌های زودهنگام و زنجیره‌ای، به‌جای حل مشکلات، ثبات سیاسی و اقتصادی کشور را تهدید می‌کند. تداوم این رویکرد جناحی، هزینه‌ای است که مستقیماً به مردم تحمیل می‌شود و می‌تواند منافع ملی را تحت‌الشعاع قرار دهد.؛

رشد اجاره ساعتی مسکن در تهران، نتیجه سود بالا و نبود شفافیت است؛ پدیده‌ای که آرامش محله‌ها را تهدید می‌کند و مفهوم خانه را تغییر می‌دهد. برخوردهای مقطعی کافی نیست و این بازار پنهان می‌تواند به بحرانی شهری تبدیل شود.؛

افزایش همزمان نرخ دلار آزاد و دلار تالار دوم، بار دیگر نقش تعیین‌کننده ارز در شکل‌دهی به تورم را پررنگ کرده است. این جهش ارزی نه‌تنها بازارهای کالایی و مالی را تحت تأثیر قرار داده، بلکه رفتار سپرده‌گذاران و سرمایه‌گذاران را نیز تغییر داده است. ادامه این روند می‌تواند زمستان ۱۴۰۴ را به یکی از حساس‌ترین مقاطع اقتصادی سال‌های اخیر تبدیل کند.؛

کاهش تعداد بیمه‌پردازان، رشد تعهدات و انباشت بدهی‌های دولت، سازمان تأمین اجتماعی را با ناترازی جدی روبه‌رو کرده است.؛

در حالی که بازار ارز بار دیگر با نوسان‌های سنگین مواجه شده، گمانه‌زنی‌ها درباره تغییر در رأس بانک مرکزی افزایش یافته است.؛

جلسه پرتنش اخیر مجلس، به‌جای ارسال سیگنال ثبات، پیام نااطمینانی به بازارها مخابره کرد. در فضایی که اقتصاد با بحران‌های ساختاری دست‌به‌گریبان است، لحن‌های تند و جدال‌های سیاسی نه‌تنها کمکی به حل مسائل نکرد، بلکه ریسک اقتصادی را بالا برد و به تشدید التهاب در بازار ارز و طلا انجامید.؛

لایحه بودجه ۱۴۰۵ به یکی از بحث‌برانگیزترین اسناد اقتصادی سال‌های اخیر تبدیل شده است. گروهی آن را نشانه شجاعت دولت در مهار کسری بودجه و فاصله‌گرفتن از نفت می‌دانند و گروهی دیگر هشدار می‌دهند که افزایش مالیات و انقباض هزینه‌ها می‌تواند رکود و فشار معیشتی را تشدید کند.؛

تحرکات نظامی ایران و بازسازی توان بازدارندگی، بار دیگر اسرائیل را وارد فاز هشدار کرده است. نتانیاهو می‌کوشد برخلاف نگاه بسته‌انگارانه آمریکا، نشان دهد پرونده ایران همچنان «باز» و پرریسک است.؛

روابط ایران و اروپا در سال ۲۰۲۵ به نقطه‌ای کم‌سابقه از رکود و انجماد رسیده است. جنگ اوکراین، فشار آمریکا، تحولات خاورمیانه و فقدان ابتکار دیپلماتیک، اروپا را به بازیگری کم‌اثر در پرونده ایران تبدیل کرده‌اند. آینده این روابط در ۲۰۲۶، بیش از هر چیز به تصمیم و کنش ایران بستگی دارد.؛

در ایران ۱۴۰۴، بیش از یک میلیون نفر بدون شناسنامه و هویت رسمی زندگی می‌کنند. بی‌شناسنامه‌گی، محرومیت از آموزش، درمان و حقوق اجتماعی را به دنبال دارد و بیشتر در استان‌های مرزی دیده می‌شود. فاصله میان قانون و واقعیت زندگی، این بحران انسانی را همچنان زنده نگه داشته است.؛