به گزارش اطلاع با ما ، موتورسیکلت : تهران با بیش از چهار میلیون موتورسیکلت، در نقطهای حساس میان بحران و فرصت ایستاده است. این وسایل هم منبع آلودگی و آشفتگیاند و هم بخشی جدانشدنی از اقتصاد شهری. آیا میتوان با سیاستگذاری هوشمندانه، از تهدیدی زیستمحیطی، فرصتی برای نوسازی حملونقل ساخت؟
چهار میلیون موتورسیکلت در خیابانهای تهران تنها یک عدد نیست؛ تصویری از زندگی روزمرهی شهری است که میان سرعت، آلودگی و بینظمی گرفتار شده است. از پیکهای موتوری گرفته تا راکبان شخصی، حضور پررنگ موتورسیکلتها بخش جداییناپذیر از جریان ترافیک و اقتصاد غیررسمی پایتخت شده است.
موتورسیکلتهای کاربراتوری قدیمی سهم بزرگی در تولید آلایندهها دارند. هر دستگاه از این موتورها چندین برابر یک خودروی سواری آلودگی ایجاد میکند. ترکیب دود غلیظ، ذرات معلق و صدای بیپایان آنها نهتنها هوا را آلوده میکند بلکه آرامش روانی شهروندان را هم از بین میبرد. اثرات این آلودگی در آمار بالای بیماریهای تنفسی، اضطراب شهری و کاهش کیفیت زندگی بهخوبی دیده میشود.
در یکسو هزاران نفر از راه موتورسیکلت ارتزاق میکنند؛ از پیکهای اینترنتی تا رانندگان خدماتی. اما در سوی دیگر، هزینههای ناشی از تصادفات، درمان مصدومان و خسارات بیمهای به میلیاردها تومان میرسد. به اینها باید هزینهی بهرهوری ازدسترفته ناشی از آلودگی و ترافیک را هم افزود؛ هزینهای که کمتر دیده میشود اما بر دوش کل اقتصاد شهری سنگینی میکند.
عبور از چراغ قرمز، حرکت در پیادهرو و بیتوجهی به خطوط ترافیکی، به بخش عادی رفتار ترافیکی بسیاری از موتورسواران تبدیل شده است. نبود نظارت مؤثر و بازدارندگی قانونی، باعث شکلگیری نوعی «فرهنگ تردد بیقاعده» شده که امنیت عمومی را تهدید میکند.
نگاهی به شهرهایی مانند دهلی، جاکارتا و هانوی نشان میدهد موتورسیکلت الزاماً تهدید نیست. در این کشورها با توسعه ناوگان برقی، شبکههای حملونقل پاک و سیاستهای تشویقی، موتور به بخشی از راهحل بدل شده است. در تهران اما این فرصت هنوز محقق نشده است؛ کمبود زیرساخت شارژ، قیمت بالای موتور برقی و نبود سیاست حمایتی، مانع اصلی تغییر مسیر بودهاند.
حذف ناگهانی چهار میلیون موتور نه ممکن است و نه منطقی. اما میتوان با طرحی مرحلهای، بهسوی ناوگانی پاک و قانونمدار حرکت کرد:
ترکیب این اقدامات میتواند هم آلودگی را کاهش دهد و هم ساختار حملونقل شهری را متحول کند.
چهار میلیون موتورسیکلت، چهرهی امروز تهران را شکل دادهاند. اگر این واقعیت نادیده گرفته شود، به تهدیدی زیستمحیطی و اجتماعی بدل خواهد شد. اما با درک درست، تصمیمهای جسورانه و فناوریهای نو، همین تهدید میتواند به فرصتی برای جهش در مسیر شهر سبز و هوشمند تبدیل شود.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ