به گزارش اطلاع با ما ، بازسازی مناطق جنگزده تهران: بیش از سه ماه از آتشبس حملات اسرائیل علیه ایران میگذرد، اما بررسی میدانی از ۱۰ منطقه جنگزده تهران نشان میدهد بسیاری از خانهها هنوز در ویرانی باقی ماندهاند. درحالیکه مسئولان شهرداری از بازسازی ۹۰ درصد خانهها خبر داده بودند، گفتوگو با خسارتدیدگان نشان میدهد روند بازسازی متوقف، پرداختها ناقص و وعدهها تحققنیافته است.
با گذشت بیش از ۱۰۷ روز از آتشبس جنگ اخیر اسرائیل علیه ایران، تهران همچنان نشانههایی از ویرانی و بیخانمانی را در چهره خود دارد. در شرایطی که شهرداری از «بازسازی ۹۰ درصد خانههای آسیبدیده» خبر داده بود، بررسی میدانی خبرنگار «شرق» از ده منطقه جنگزده پایتخت چیز دیگری میگوید: خانههایی نیمهویران، مردم سرگردان، وعدههایی که عملی نشدهاند و پاسکاری میان نهادها.
در کوچه «یارمدی» خیابان شریعتی، بنرهای عملیات ساختمانی درحالی نصب شده که هنوز تخریب کامل هم انجام نشده است.
«قرار بود ۲۵۰ میلیون تومان برای خرید وسایل بدهند، اما فقط ۲۱۰ میلیون پرداخت کردند. ماههاست برای مابقی پول، بین شهرداری، بیمه و وزارت صمت سرگردانم.»
در میدان هشتم نارمک هنوز بوی آتش و خاکستر به مشام میرسد. خانههایی که قرار بود بازسازی شوند، حالا پناهگاه بیخانمانها شدهاند.
«فقط پول شیشه در را دادند، نه برای وسایل مغازه و نه برای خسارت بیکاری.»
در میدان ششم نارمک نیز شرایط مشابهی حاکم است. دزدی از اموال باقیمانده در ویرانهها و بیپاسخماندن شکایات، مردم را ناامید کرده است.
در خیابان لادن منطقه یک، بسیاری از خسارتدیدگان از نحوه همکاری شهرداری گلایه دارند. شهرداری وعده «تراکم رایگان» داده اما آن را مشروط به استفاده از سازندگان معرفیشده کرده است.
«چک صیادی و ضمانتنامه محضری گرفتند و گفتند باید پول ودیعه را در یک سال برگردانیم. در حالیکه خانهمان هنوز ساخته نشده است.»
در کوچه جعفری پاسداران نیز کارفرمایان از ساخت خانهها سر باز زدهاند، چون به گفته خودشان «برایشان صرف ندارد».
در اطراف زندان اوین، بسیاری از خانهها در حمله تیرماه تخریب شدند.
«بعد از تخریب، اجازه ورود ندادند. وقتی برگشتیم، تمام طلاها و وسایلمان دزدیده شده بود. ارزیابی شهرداری هم فقط ۵۰۰ میلیون خسارت تعیین کرده که حتی هزینه نخالهبرداری هم نیست.»
او حالا به دادگستری شکایت کرده اما هنوز هیچ تغییری در وضعیت بازسازی ایجاد نشده است.
در منطقه پیچ شمیران، خسارتدیدگان با وامهای بازپرداختی مواجهاند.
«۲۵۰ میلیون برای وسایل و یکونیم میلیارد برای رهن خانه دادند، اما باید با چک صیادی در کمتر از یک سال برگردانیم. در واقع، پولی قرض دادند نه کمک.»
در خیابان شهرآرا و کوچه آبشوری، ساختمانها همچنان نیمهویران ماندهاند.
«به ما گفتند خودتان سازنده پیدا کنید. برای لوازم خانه فقط ۱۰۰ میلیون تومان دادند که خرج دو قلم وسیله هم نمیشود.»
در مجتمع اساتید سرو سعادتآباد مقاومسازی انجام شده و بازسازی آغاز شده است، هرچند هنوز تا تکمیل کامل فاصله زیادی دارد.
مسئولان شهرداری از «تعیین تکلیف ۱۰۰درصدی پروندهها» خبر میدهند، اما شواهد میدانی و گفتههای مردم چیز دیگری میگوید. شهرداری توپ را به زمین مردم و کارفرماها انداخته و دولت نیز عملاً خود را کنار کشیده است. در حالی که تجربه بازسازی پس از جنگ هشتساله ایران و عراق نشان داد، بدون حضور فعال دولت، هیچ بازسازی واقعی ممکن نیست.
وعدههای رنگارنگ مسئولان درباره بازسازی مناطق جنگزده تهران در عمل به دیوار بوروکراسی، کمبود بودجه و نبود اراده واقعی برخورده است. مردم اما میان ویرانهها، هنوز امیدوارند خانههایشان روزی دوباره ساخته شود — حتی اگر این وعدهها، دیگر تکراری شده باشند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
