طبقه متوسط ایران که زمانی ستون فقرات توسعه، آموزش و کنشگری اجتماعی بود، امروز به لایه‌ای فرسوده و معلق تبدیل شده است.؛

با گذشت چند سال از تصویب قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت، نشانه‌ای از اثرگذاری ملموس این سیاست در بودجه‌ها و اجرا دیده نمی‌شود.؛

بازنشستگانی که دهه‌ها چرخ تولید کشور را به حرکت درآوردند، امروز در تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی درمانده‌اند. ظهور پدیده «برنج قسطی» تنها یک نشانه است؛ نشانه‌ای از فروپاشی تدریجی کرامت معیشتی نسلی که قرار بود دوران بازنشستگی‌اش زمان آرامش باشد، نه اضطراب نان شب.؛

تجربه کشورهایی مانند ونزوئلا و سوریه نشان می‌دهد که فشار معیشتی، پیش از هر عامل سیاسی یا نظامی، می‌تواند زمینه‌ساز تضعیف حاکمیت و افزایش طمع بازیگران خارجی شود.؛

پس از دهه‌ها اجرای سیاست ارز ارزان‌قیمت، دولت از لزوم پایان دادن به ارز ترجیحی و انتقال یارانه به مصرف‌کننده سخن می‌گوید.؛

دولت در توضیح سازوکار مالی «کالابرگ» جدید اعلام کرده که منابع یارانه یک میلیون تومانی نه از چاپ پول، بلکه از فروش ارز با نرخ بازار و تبدیل آن به منابع ریالی تأمین می‌شود. این فرآیند با محوریت درآمدهای نفتی، برداشت هدفمند از صندوق توسعه ملی و نظارت مستقیم بانک مرکزی طراحی شده تا از تکرار تجربه‌های تورم‌زای گذشته جلوگیری شود.؛

هیچکس نمی‌خواهد جای پزشکیان و تیم اقتصادی دولت باشد. سخت‌ترین مأموریت آن‌ها نه مدیریت روزمره، بلکه جراحی اقتصادی بودجه سال آینده است: از یک طرف، کمبود منابع ارزی دولت را مجبور به حذف دلار ۲۸۵۰۰ تومانی از کالاهای اساسی می‌کند؛ از طرف دیگر، باید تورم ۴۰ تا ۵۰ درصدی را بدون افزایش بودجه مهار کنند و حقوق کارمندان را هم در نظر بگیرند.؛

 سبد هزینه‌های خانوار ایرانی دیگر در خوراک و پوشاک و مسکن خلاصه نمی‌شود، یک ردیفی در آن باز شده که از هر سه واجبتر است: اجاره‌بهای اینترنت آزاد!؛

لایحه بودجه ۱۴۰۵ با تمرکز بر کاهش درآمدهای نفتی و افزایش تأمین مالی از طریق مالیات و اوراق بدهی، بار دیگر مفهوم «تزاحم مالی» را در کانون توجه قرار داده است؛ پدیده‌ای که می‌تواند مسیر تأمین مالی بخش خصوصی و بنگاه‌های تولیدی را با چالش‌های جدی مواجه کند.؛

اقدام نظامی آمریکا در ونزوئلا و اعلام اداره موقت این کشور از سوی واشنگتن، چرخشی بحث‌برانگیز در سیاست خارجی دونالد ترامپ ایجاد کرده است؛ چرخشی که نه‌تنها واکنش‌های بین‌المللی را برانگیخته، بلکه شکاف‌هایی جدی در پایگاه سیاسی داخلی او به‌وجود آورده است.؛

با گذشت یک هفته از آغاز اعتراضات اقتصادی، گزارش‌ها حاکی از ادامه تجمعات پراکنده در برخی استان‌های کشور است. این اعتراضات که ابتدا از بازار تهران آغاز شد، به مرور به مطالبه‌های عمومی معیشتی در شهرهای مختلف تبدیل شده و عمدتاً به‌صورت محدود و مقطعی برگزار شده است.؛

بازگشت عبدالناصر همتی به رأس بانک مرکزی در شرایطی رقم خورده که اقتصاد ایران با تورم مزمن، چندنرخی بودن ارز، ناترازی‌های گسترده و فشار تحریم‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کند.؛