به گزارش اطلاع با ما رسانه ملی و مسئولیت آن در برابر جامعه/در پی اظهارات یک کارشناس درباره احتمال حمله مجدد اسرائیل، این پرسش مطرح میشود: آیا رسانه ملی مسئول ترمیم روان جمعی است یا القای اضطراب؟ در این یادداشت به نقش صداوسیما در حفظ آرامش و انسجام اجتماعی میپردازیم.
پس از گفتوگوی اخیر صداوسیما با دکتر ابراهیم متقی، استاد روابط بینالملل، که در آن احتمال حمله مجدد اسرائیل به ایران ظرف یک هفته آینده مطرح شد، این پرسش جدی در افکار عمومی شکل گرفته که **رسانه ملی در چنین شرایطی چه مسئولیتی در قبال روان جامعه دارد؟**
در حالی که تنها چند روز از پایان جنگ سنگین ۱۲ روزه میگذرد — جنگی که جانهای بسیاری را گرفت و اضطرابی فراگیر در سطح جامعه برجای گذاشت — انتظار میرود که **رسانه ملی بهجای بازتولید فضای تهدید و تنش، در خط مقدم ترمیم روان جمعی و تقویت همبستگی ملی قرار گیرد.**
رسانهای که عنوان «ملی» را یدک میکشد، باید نه منادی هشدارهای بیپشتوانه، بلکه **راوی تدبیر، آرامش و آگاهی عمومی** باشد. هشدارهای مبهم و بدون سند در قالب تحلیلهای تلویزیونی، نه تنها کمکی به افزایش آمادگی نمیکند، بلکه زمینهساز **فرسایش روانی، کاهش اعتماد عمومی و تضعیف انسجام اجتماعی** خواهد شد.
اگر دغدغه اصلی رسانه، واقعاً امنیت ملی است، این امنیت از مسیر **تقویت دیپلماسی، ترویج گفتوگو، بازخوانی تجربیات تاریخی و تشویق به همبستگی اجتماعی** حاصل میشود؛ نه از مسیر هشدارهای بیپایه که جز تزریق اضطراب به جامعه، ثمری ندارد.
در شرایط حساس پساجنگ، آنچه مردم بیش از همه نیاز دارند، **صدایی است آرام، مسئول و خردمند** که بهجای فریاد خطر، نوای اعتماد، ترمیم و امید را تقویت کند. **رسانه ملی باید پناه روانهای زخمخورده باشد، نه منشأ اضطراب و التهاب.**
امروز بیش از هر زمان دیگر، صداوسیما باید میان ایفای نقش رسانهای و ایفای نقش امنیتی تفاوت قائل شود. مردم ایران، زیر فشار جنگ روانی، تحریم و درگیری، بیش از هر چیز به **اطمینان و انسجام** نیاز دارند. رسانهای که خود را صدای ملت میداند، باید **پاسدار روان جمعی باشد، نه تهدیدکننده آن**.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
