به گزارش اطلاع با ما ، از مالیات تا میکروچیپ: در کشورهای توسعهیافته، نگهداری سگ تابع قوانین دقیق، شامل ثبت سراسری، مالیات، بیمه، آموزش مالک و جمعآوری فضولات است. اما در ایران، نبود قانون جامع و نگاه منفی فرهنگی موجب طرحهایی چون ممنوعیت نگهداری سگ شده است. این گزارش با بررسی تجربیات کشورهایی مانند آلمان، سوئیس، فرانسه و کانادا، راهکارهایی برای سیاستگذاری اصولی و جایگزینی ممنوعیت با نظاممند کردن نگهداری سگها ارائه میدهد.
در آلمان، فرانسه، سوئیس و کانادا نگهداری سگ تنها با ثبت قانونی، میکروچیپ، پرداخت مالیات و بیمه مسئولیت ممکن است. این کشورها به جای ممنوعیت، مدیریت دقیق و تدریجی را برگزیدهاند. در آلمان، صاحبان سگ حتی باید آزمون صلاحیت بگذرانند و در صورت نگهداری از سگهای بزرگ یا تهاجمی، گواهیهای خاصی کسب کنند.
سگهایی مانند پیتبول یا روتوایلر، در کشورهای پیشرفته تنها با مجوز رسمی، آموزش تخصصی و نظارت دقیق قابل نگهداری هستند. قلاده، پوزهبند و بیمه مسئولیت اجباری است تا از تهدید به سلامت عمومی جلوگیری شود.
مسئولیت جمعآوری مدفوع سگها در معابر شهری یکی از مصادیق شهروندی در این کشورهاست. جریمههای مشخص (۱۵۰ یورو در آلمان، ۲۵۵ دلار در کانادا) همراه با توزیع کیسه و نصب سطل در معابر، باعث بهبود نظافت شهری شده است.
رهاسازی سگ در اروپا و آمریکای شمالی جرم است. در بلژیک، اسپانیا و آلمان سگهای بدون صاحب به پناهگاه منتقل میشوند، عقیمسازی میشوند و تنها پس از مدتی واگذار میگردند. کشتار حیوانات تنها در موارد بیماری جدی انجام میشود و اصول اخلاقی و دامپزشکی رعایت میشود.
در ایران هنوز قانون جامع در این زمینه وجود ندارد. طرحهایی مانند ممنوعیت نگهداری سگ، بیشتر بر مبنای نگاههای فرهنگی یا مذهبی مطرح میشوند تا اصول بهداشت عمومی یا حقوق حیوانات. اما در نبود میکروچیپ، بیمه، آموزش و نظارت، مشکلات شهری و خطر برای شهروندان نیز افزایش یافته است.
* الزام میکروچیپ و ثبت سراسری سگها برای کنترل مالکیت و پیشگیری از رهاسازی * بیمه مسئولیت مدنی اجباری برای جلوگیری از ضرر مالی به افراد دیگر * برگزاری دورههای آموزش مالکیت مسئولانه سگ برای مالکان سگهای بزرگ یا پرخطر * توسعه پناهگاههای استاندارد و عقیمسازی سگهای بدون صاحب
بررسی کشورهای پیشرفته نشان میدهد که ممنوعیت نگهداری سگ نه تنها عملی نیست، بلکه با شکست فرهنگی و اجتماعی نیز مواجه میشود. ایران میتواند با اتخاذ سیاستهایی نظیر ثبت، بیمه، آموزش، فرهنگسازی و نظارت مؤثر، به مدلهای موفق بینالمللی نزدیک شود. این روش نهتنها منجر به رفاه حیوانات و امنیت اجتماعی میشود، بلکه از بروز برخوردهای حذفی و پرهزینه نیز جلوگیری میکند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
