به گزارش اطلاع با ما ، رقابت اتمی: فرمان جدید ترامپ برای ازسرگیری آزمایشهای هستهای، نشانهای از بازگشت به دوران پرتنش رقابت اتمی است. این تصمیم در حالی گرفته شده که آمریکا همچنان خود را منجی امنیت جهانی معرفی میکند، اما عملاً پایهگذار بیثباتی در نظم بینالملل شده است. سکوت اروپا و بیعملی آژانس انرژی اتمی، بار دیگر چهره دوگانه غرب را آشکار کرده است.
با صدور فرمان تازه برای ازسرگیری آزمایشهای هستهای، ایالات متحده وارد مرحلهای جدید از رقابت تسلیحاتی شده است. اگرچه واشنگتن این اقدام را در چارچوب بازدارندگی معرفی میکند، اما تحلیلگران معتقدند چنین تصمیمی میتواند آغازگر فصل تازهای از تنشهای بینالمللی باشد؛ فصلی که بسیاری آن را «جنگ سرد دوم» مینامند. در حالی که دولت پیشین آمریکا با شعار صلح روی کار آمد، رویکردهای عملی در سالهای اخیر نشان داده که سیاست واشنگتن بر پایه «امنیت از مسیر تهدید» استوار شده است.
فرمان ازسرگیری آزمایشهای اتمی نه صرفاً واکنشی به تحرکات روسیه، بلکه بخشی از استراتژی گستردهتر بازدارندگی تهاجمی آمریکاست. این رویکرد، فضای بیاعتمادی را در نظام بینالملل تشدید کرده و کشورها را به سمت توسعه برنامههای دفاعی سوق داده است. نتیجه، رقابتی پرهزینه و خطرناک است که امنیت جهانی را بیش از هر زمان دیگری شکننده کرده است. ناظران بر این باورند که واشنگتن با چنین اقداماتی، نه در پی بازدارندگی بلکه درصدد تثبیت جایگاه خود از طریق ایجاد هراس جهانی است.
در حالی که کشورهای غربی همواره با فعالیتهای صلحآمیز هستهای دیگران مخالفت کردهاند، اکنون خود در حال گسترش زرادخانههای اتمی هستند. سکوت اروپا در برابر فرمان خطرناک ترامپ، بار دیگر معیارهای دوگانه در سیاست خارجی غرب را آشکار ساخت. حتی برخی مقامات اروپایی در اظهارات خود، میان برنامه اتمی آمریکا و روسیه تمایز قائل شدهاند؛ موضوعی که از دید تحلیلگران، نشانگر فروپاشی معیارهای حقوق بینالملل است.
آژانس انرژی اتمی نیز با موضعی مبهم در برابر این تصمیم، مورد انتقاد قرار گرفته است. کارشناسان معتقدند که سکوت آژانس در برابر نقض آشکار اصول منع گسترش سلاحهای هستهای، استقلال و بیطرفی آن را زیر سؤال برده است. این نهاد اگر مدعی نظارت فنی و بیطرف است، باید همانگونه که از دیگر کشورها توضیح میخواهد، واشنگتن را نیز پاسخگو بداند.
تجربه کنونی بار دیگر نشان داد که ساختار فعلی روابط بینالملل توان مهار رفتار قدرتهای بزرگ را ندارد. در شرایطی که شعار صلح به ابزاری برای توجیه رقابت نظامی بدل شده، جهان نیازمند شکلگیری نظمی نوین بر پایه برابری و چندجانبهگرایی واقعی است. آیندهٔ صلح جهانی نه در زرادخانهها، بلکه در همکاری جمعی کشورها برای حذف سلاحهای کشتار جمعی رقم خواهد خورد. تا زمانی که قدرتهای بزرگ از منطق سلطه و استثنا دست نکشند، «امنیت جهانی» تنها یک واژه تبلیغاتی باقی میماند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
