به گزارش اطلاع با ما ، دیپلماسی ایران: اقتصاد ایران زیر فشار تورم و تحریمها آسیب میبیند، اما در زمانی که دیپلماسی میتواند نقش کلیدی در کاهش هزینههای اقتصادی داشته باشد، دستگاه سیاست خارجی کشور بیش از هر زمان دیگری پراکنده، بدون نقشهراه و گرفتار اولویتهایی کوچک به نظر میرسد. تفکیک «گفتوگو» از «مذاکره»، نبود چشمانداز روشن در روابط با اروپا و آمریکا، توقف روندهای دیپلماتیک و تمرکز بر امور خرد استانی، نشانههایی از کوچکشدن افق سیاست خارجی است؛ درحالیکه کشور در نقطهای قرار دارد که نیازمند یک راهبرد کلان و فعال برای مدیریت پیامدهای تحریمها و کاهش تنشهای بینالمللی است.
سالها از طرح ایجاد «معاونت اقتصادی» در وزارت خارجه گذشته است؛ بخشی که قرار بود پیوند میان دیپلماسی و اقتصاد را تقویت کند. اما خروجی ملموسی در حوزههایی مانند:
مشاهده نمیشود. در نبود یک برنامه جامع دیپلماسی اقتصادی، فشار تحریمها مستقیمتر و عمیقتر بر اقتصاد داخلی اثر میگذارد.
در ایران، سیاست خارجی تنها در اختیار وزارت خارجه نیست؛ نهادهای متعددی در تصمیمگیری نقش دارند. اما این واقعیت، دلیل کافی برای کاهش نقشآفرینی یا سکوت دستگاه دیپلماسی نیست.
در تصمیمسازی کلان نقش ایفا کند.
ایران در نقطهای ایستاده که نیازمند یک راهبرد کلان، فعال، واقعبینانه و چندمرحلهای در سیاست خارجی است؛ راهبردی که نه به معنای عقبنشینی باشد و نه گرفتار رویکرد تدافعی و واکنشی.
تمرکز بیش از حد بر موضوعات خرد، در کنار نبود نقشهراه مشخص برای تعامل با قدرتهای جهانی و بازیگران منطقهای، افق دیپلماسی کشور را کوچکتر از نیازهای واقعی کشور کرده است.
در شرایطی که اقتصاد ایران برای هر واحد کاهش فشار بینالمللی ارزش بالایی دارد، بازگشت به دیپلماسی فعال، هدفمند و مبتنی بر منافع ملی بیش از هر زمان دیگری ضروری است.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
