به گزارش اطلاع با ما سیاست خاموش کاهش فشار آب در تهران/ همزمان با افزایش دمای هوا، قطعی و کاهش فشار آب در بسیاری از مناطق تهران از جمله نارمک، فاطمی و باقرشهر به معضل جدی تبدیل شده است. درحالیکه مسئولان از عدم وجود برنامه قطعی آب خبر میدهند، کاهش فشار در ساعات پیک مصرف باعث شده مردم طبقات بالا با بیآبی دستوپنجه نرم کنند. این سیاست عملاً تحمیل خرید پمپ و مخزن چند میلیون تومانی به شهروندان در دوران رکود اقتصادی پساجنگ است.
در روزهای گرم تابستان، همراه با افزایش مصرف کولرهای آبی و تبخیر بیشتر منابع آبی، دوباره **قطعی آب** به دغدغه اول بسیاری از خانوادههای تهرانی بدل شده است. با وجود انکار رسمی مسئولان درباره وجود «برنامه قطعی آب»، **کاهش فشار آب در ساعات پیک مصرف** عملاً همان نتیجهای را به دنبال داشته است: بیآبی در طبقات بالا و نارضایتی گسترده مردمی.
مدیرعامل آبفای تهران، محسن اردکانی، با رد قطعی آب مدعی شده بود که “آب وجود دارد اما فشار آن پایین است و مردم باید پمپ و مخزن تهیه کنند.” این اظهارات، نشان از **فرافکنی مسئولان نسبت به بحران ساختاری آب** و انتقال هزینه آن به مردم دارد.
در عمل، مناطقی همچون **نارمک، فاطمی، اشرفی اصفهانی، سیدخندان، باقرشهر و کهریزک** با کاهش شدید فشار آب مواجهاند که باعث شده آب فقط به طبقات اول ساختمانها برسد.
بررسیها نشان میدهد آبفای تهران در ساعات اوج مصرف بهویژه در ظهر و بعدازظهر، **عمداً فشار شبکه را کاهش میدهد** تا مصرف کنترل شود. این سیاست که پیشتر در شهرهای اطراف تهران مانند ورامین و ری اجرا شده بود، حالا به خود پایتخت رسیده و در برخی مناطق، **تا شش روز در هفته قطع یا کمفشاری آب تجربه میشود.**
پیشنهاد مدیرعامل آبفا برای خرید پمپ و مخزن توسط مردم در شرایط **اقتصادی رکودزده پس از جنگ اخیر**، نوعی **تحمیل هزینههای چند میلیونی به خانوارهاست.**
* **پمپ آب یک اسب بخار**: از ۴ تا ۷ میلیون تومان * **پمپ دو اسب بخار**: از ۸ تا ۱۴ میلیون تومان * **مخزن ۵۰۰ لیتری**: بین ۳ تا ۵ میلیون تومان
یعنی یک خانواده برای تأمین آب مورد نیاز خود باید بین **۷ تا ۲۲ میلیون تومان هزینه کند.** آن هم فقط برای استفاده از خدمات ابتدایی که اصولاً وظیفه دولت است، نه مردم.
کارشناسان معتقدند ریشه اصلی بحران کنونی نه کمبود آب، بلکه **مدیریت نادرست منابع، سدسازی بیضابطه، برداشت بیرویه از سفرههای زیرزمینی و نبود آمایش سرزمینی در توسعه شهری** است.
در چنین شرایطی، کاهش فشار آب نه راهحل، بلکه **یک «مسکن موقت» پرهزینه و غیرمنصفانه است که بهجای اصلاح ساختار، فشار را به مردم منتقل میکند.**
در شرایطی که بخش بزرگی از پایتختنشینان با **بیآبی، گرما و تورم** روبهرو هستند، تحمیل خرید تجهیزات چندمیلیونی برای مقابله با یک سیاست ناکارآمد، میتواند فاصله اعتماد میان مردم و نهادهای خدماتی را افزایش دهد. کاهش فشار آب نهتنها راهحل بحران نیست، بلکه **نشانهای از نبود برنامهریزی بلندمدت در حوزه آب کشور است.**
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
