به گزارش اطلاع با ما ، شرطیسازی اقتصاد با اخبار برجامی: وابستگی روانی بازارها به مذاکرات هستهای، در سالهای اخیر یکی از مهمترین عوامل بیثباتی در اقتصاد کلان ایران بوده است. کارشناسان معتقدند دولت نباید با پمپاژ اخبار بسیار مثبت یا بسیار منفی درباره مذاکرات، انتظارات تورمی را تحریک کند. مسیر اصلاح اقتصاد از کنترل ناترازیهای مزمن عبور میکند و بدون اجرای برنامههای ساختاری، حتی در صورت توافق، اقتصاد دوباره دچار شوکهای تورمی و ارزی خواهد شد.
طی سالهای اخیر، اقتصاد ایران بارها نسبت به اخبار مذاکرات هستهای واکنشهای سریع و هیجانی نشان داده است. گرهزدن سیاستگذاری اقتصادی به نتایج مذاکرات، اقتصاد کشور را در موقعیتی متزلزل قرار میدهد؛ بهویژه آنکه اخبار مثبت باعث خوشبینی کاذب و کاهش موقت قیمتها میشود و اخبار منفی میتواند انتظارات تورمی را بهشدت تشدید کند.
تجربه گذشته نشان داده پمپاژ اخبار پررنگ از روند مذاکرات ـ چه با هدف تزریق امید و چه هشدار به جامعه ـ اغلب نتیجه معکوس داده است. بازار ارز، طلا، بورس و حتی مسکن، بلافاصله به این اخبار واکنش نشان میدهند. این واکنشها در شرایطی اتفاق میافتد که زیرساختهای اقتصاد تغییری نکرده و صرفاً «انتظارات» تحریک شده است. به همین دلیل، دولت باید از سیاست شرطیسازی اقتصاد فاصله بگیرد.
فارغ از روند مذاکرات، اقتصاد ایران با مجموعهای از ناترازیهای ساختاری روبروست: ناترازی بودجه، کسری منابع صندوقهای بازنشستگی، تراز منفی تجارت غیرنفتی، بانکهای بدهکار، و نرخ بهره حقیقی منفی. اگر دولت برای این چالشها برنامه مشخص و شفاف نداشته باشد، حتی در صورت توافق، شوک ارزی یا تورمی دوباره رخ خواهد داد.
توافق هستهای در بهترین سناریو میتواند فرصتی برای تنفس موقت ایجاد کند؛ اما اگر این فرصت صرف مسکنهای موقتی شود، نهتنها بحرانهای اقتصادی باقی میمانند، بلکه در آینده نزدیک با قدرت بیشتری بازخواهند گشت. دولت باید از این فرصت برای آغاز اصلاحات اساسی در سیاست ارزی، بانکی، مالیاتی و هزینهکردهای عمومی استفاده کند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
