به گزارش اطلاع با ما ، اینترنت: محمدرضا تنکمان فرد نوشت: با گذشت حدود یک ماه از محدودیت گسترده اینترنت، دسترسی کاربران به شبکه جهانی بهشدت کاهش یافته و بسیاری از فعالیتهای اقتصادی، ارتباطی و آموزشی با اختلال مواجه شدهاند. این وضعیت، علاوه بر ایجاد فشار بر کسبوکارها، موجب شکلگیری خلأ اطلاعاتی در جامعه شده است.
با گذشت چند هفته از تشدید محدودیتهای اینترنتی، کاربران در ایران با شرایطی روبهرو شدهاند که دسترسی به شبکه جهانی به پایینترین سطح خود رسیده است. این وضعیت صرفاً یک اختلال فنی نیست، بلکه نشانهای از تغییر در الگوی مدیریت ارتباطات در شرایط بحرانی محسوب میشود.
گزارشهای منتشرشده از نهادهای پایش اینترنت نشان میدهد که سطح اتصال کشور در مقاطعی به حداقل ممکن رسیده و بسیاری از کاربران عملاً از اینترنت بینالملل جدا شدهاند.
در نبود اینترنت جهانی، کاربران عمدتاً به خدمات داخلی محدود شدهاند؛ خدماتی که هرچند برخی نیازهای پایه را پوشش میدهند، اما پاسخگوی تمام نیازهای ارتباطی و حرفهای نیستند.
بسیاری از ابزارهای پرکاربرد مانند سرویسهای ایمیل بینالمللی، پلتفرمهای کاری و منابع آموزشی جهانی در دسترس نیستند و همین موضوع، فعالیت روزمره کاربران را با اختلال جدی مواجه کرده است.
یکی از مهمترین پیامدهای محدودیت اینترنت، فشار مستقیم بر اقتصاد دیجیتال است. کسبوکارهایی که بر بستر اینترنت فعالیت میکنند، بیش از سایر بخشها از این وضعیت آسیب میبینند.
کاهش دسترسی به مشتریان، اختلال در تبلیغات آنلاین و دشواری در استفاده از زیرساختهای بینالمللی، تنها بخشی از چالشهایی است که فعالان این حوزه با آن روبهرو هستند. برآوردهای کارشناسی نیز نشان میدهد که تداوم این وضعیت میتواند خسارات قابلتوجهی به این بخش وارد کند.
محدود شدن دسترسی به منابع خبری متنوع، یکی دیگر از پیامدهای قابلتوجه این شرایط است. در نبود امکان بررسی و مقایسه اطلاعات، احتمال انتشار اخبار تأییدنشده افزایش پیدا میکند.
کارشناسان حوزه رسانه معتقدند که در چنین شرایطی، جریان اطلاعات غیررسمی میتواند نقش پررنگتری ایفا کند و همین موضوع، مدیریت افکار عمومی را با پیچیدگی بیشتری همراه میکند.
در دنیای امروز، اینترنت به یکی از ارکان اصلی زندگی تبدیل شده و نقش مهمی در اقتصاد، آموزش و ارتباطات اجتماعی ایفا میکند. با این حال، تجربههای اخیر نشان میدهد که این زیرساخت حیاتی در شرایط بحرانی، همچنان در معرض محدودیتهای گسترده قرار میگیرد.
تکرار چنین رویدادهایی این پرسش را مطرح میکند که چگونه میتوان میان ضرورتهای مدیریت بحران و حفظ جریان پایدار ارتباطات تعادل ایجاد کرد.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
