به گزارش اطلاع با ما ، قاچاق : قاچاق در ایران دیگر یک معضل مرزی نیست؛ شبکهای قدرتمند و سازمانیافته است که با اتکا به ناترازی قیمت سوخت، ضعف سامانه توزیع و نبود نظارت مؤثر، میلیاردها دلار ثروت ملی را خارج میکند. پیامدهای آن فقط اقتصادی نیست، بلکه امنیت، اعتماد عمومی و توان حکمرانی را نیز تهدید میکند. راهحل، اصلاح ساختار اقتصادی و توزیعی و برخورد شفاف و قاطع با شبکههای سازمانیافته است.
رقمهای حیرتانگیز؛ وقتی یک اقتصاد سایه کنار اقتصاد رسمی قد میکشد
اظهارات تازه فرماندهان انتظامی نشان میدهد قاچاق در کشور به سطحی رسیده که نمیتوان آن را یک مشکل مرزی یا تخلف خرد دانست. برآورد بیش از ۳۰ میلیارد دلار قاچاق—با سهم بزرگ قاچاق سوخت—نشان میدهد ما با یک اقتصاد موازی روبهرو هستیم که بهطور سیستماتیک ثروت ملی را میبلعد و نظم اقتصادی را مختل میکند.
گفته میشود حدود ۵.۲ میلیارد دلار قاچاق سوخت توسط پلیس شناسایی شده اما برخی مقامات قضایی از ارقامی تا سه برابر بیشتر سخن گفتهاند. هنگامی که رئیس قوه قضائیه فاش میکند حجم قاچاق سوخت ممکن است به ۱۵ میلیارد دلار و حتی بالاتر برسد، تصویر روشن میشود: این فقط قاچاق نیست، یک بریدگی عمیق در شبکه حکمرانی است.
پایینبودن قیمت بنزین و گازوئیل در ایران نسبت به کشورهای همسایه، انگیزهای بیسابقه برای قاچاق ایجاد کرده است. وقتی اختلاف قیمت چند برابر است، طبیعی است که هیچ برخورد انتظامی نتواند ریشه این تجارت سودآور را بخشکاند. تا زمانی که قیمت یارانهای اصلاح نشود، مسیر خروج سوخت همچنان باز باقی خواهد ماند.
سامانههای فعلی توزیع سوخت ضعفهای ساختاری بسیاری دارند. سهمیههایی که بر اساس دادههای واقعی مصرف تعیین نشدهاند—از جمله سهمیههای کشاورزی مناطق غیرفعال یا سهمیه واحدهای نیمهفعال—بهطور ناخواسته به منابعی برای انحراف تبدیل شدهاند. نبود رصد لحظهای، یکپارچه نبودن سامانهها و فقدان ابزارهای هوشمند نظارتی، مسیر قاچاق را هموارتر کرده است.
داستان قاچاق امروز فقط درباره جوانان مرزنشین و خودروهای شوتی نیست. پروندههایی که در آن متهمان توان پرداخت جریمههای هزاران میلیاردی را در چند ساعت دارند، نشان میدهد با شبکههایی ثروتمند، مجهز و متصل روبهرو هستیم؛ شبکههایی که قاچاق را نه شغل، بلکه صنعت تبدیل کردهاند.
سرمایهای که روزانه از طریق قاچاق از کشور خارج میشود، معادل بودجهای است که میتواند برای توسعه زیرساخت، اشتغالزایی یا تقویت تولید هزینه شود. خروج سوخت یارانهای از چرخه رسمی، حملونقل و کشاورزی را تحت فشار قرار داده و هزینه تولید را افزایش میدهد. در برخی مناطق نیز قاچاق به یک معیشت خطرناک تبدیل شده و جان دهها نفر را در تصادفات و درگیریها گرفته است.
وقتی مردم میبینند حجم عظیمی از سوخت از مجاری رسمی عبور میکند، طبیعی است نسبت به کارآمدی نظارت و مبارزه با فساد تردید کنند. اعتماد عمومی زمانی احیا خواهد شد که دستگاههای مسئول، شبکهها و همدستان آنها را شفاف معرفی کنند و برخوردها از سطحهای پایین فراتر رود.
مهار قاچاق نیازمند اصلاح قیمت، تکمیل سامانههای هوشمند، شفافیت در زنجیره توزیع و برخورد جدی با شبکههای سازمانیافته است. در کنار آن، ایجاد مشاغل جایگزین برای مناطق مرزی میتواند از تبدیل قاچاق به معیشت پایدار جلوگیری کند. مبارزه مؤثر زمانی اتفاق میافتد که اراده شفافسازی و اصلاح ساختارها واقعی باشد، نه موقت و نمایشی.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ