به گزارش اطلاع با ما ، چرا مذاکرات دوجانبه ایران و آمریکا: با آغاز دور جدیدی از گفتوگوهای غیرمستقیم میان ایران و آمریکا، ساختار متفاوت مذاکرات، شرایط منطقهای و تغییر رفتار بازیگران کلیدی، همگی شانس موفقیت مذاکرات را افزایش دادهاند. برخلاف برجام ۲۰۱۵، چارچوب دوجانبه و نقش بیطرف عمان، فرصتهایی تازه برای توافقی پایدار فراهم کرده است.
اگرچه ایران در فهرست اولویتهای اصلی دونالد ترامپ قرار ندارد، اما همین موضوع میتواند بستری برای انعطاف و معامله ایجاد کند. برخلاف آنچه در رسانهها پررنگ میشود، ترامپ بهدنبال توافقی رسانهای است که به نام او ثبت شود، نه لزوماً توافقی سختگیرانهتر از گذشته.
برجام ۲۰۱۵ با حضور شش قدرت جهانی طراحی شد، اما عملاً تعهدات اصلی بر دوش ایران و آمریکا بود. طرفهای دیگر مانند چین، روسیه و اروپا بهره اقتصادی بردند اما تعهد مستقیمی نداشتند. اکنون با قالب دوجانبهای که در مذاکرات ۲۰۲۵ شکل گرفته، مسیر گفتوگو شفافتر و مسئولیتپذیری طرفین دقیقتر شده است.
عمان که سابقه میانجیگری موفقی میان ایران و غرب دارد، اینبار هم در مذاکرات فعلی بهعنوان پل ارتباطی عمل میکند. این کشور بیطرف توانسته فضای گفتوگو را از تنشزدایی به سمت توافقسازی سوق دهد.
در پی حملات ۷ اکتبر و تحولات پس از آن، موازنه قدرت در منطقه تغییر کرده است. کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس بهویژه در حوزه امنیت و اقتصاد، دیگر تمایل ندارند ایران را در موضع خصمانه ببینند. از سوی دیگر، اسرائیل نیز درگیر مسائل داخلی و ائتلافی است که میتواند در رویکرد ایالات متحده به ایران تأثیر بگذارد.
برجام بهدلیل عدم تعادل در تعهدات و منافع، دوام نیاورد. ساختار فعلی مذاکرات، با حذف بازیگران غیرمتعهد، مسیر را برای توافقی واقعگرایانه هموار کرده است. حذف واسطههای متعدد و تمرکز بر دو طرف اصلی مذاکره، به شفافیت و کارایی فرایند کمک میکند.
اگرچه سابقه ترامپ در خروج از برجام، بیاعتمادی ایجاد کرده، اما اکنون او برای ثبت یک توافق در دوره دوم ریاستجمهوری خود، انگیزه شخصی دارد. جمهوری اسلامی نیز با حفظ خطوط قرمز خود، مسیر دیپلماسی را باز نگه داشته است. در این میان، گفتوگوهای دوجانبه با میانجیگری عمان، میتواند نسبت به مذاکرات پرحاشیه ۱+۵، نتیجهای ماندگارتر به همراه داشته باشد.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
