به گزارش اطلاع با ما ،پرونده FATF (گروه ویژه اقدام مالی) یکی از موضوعات حساس و چندوجهی در سیاستگذاری اقتصادی و بینالمللی ایران به شمار میرود. این نهاد بینالمللی با هدف مقابله با پولشویی و تأمین مالی تروریسم فعالیت میکند و عضویت در آن مستلزم رعایت مجموعهای از استانداردهای بینالمللی است.
ایران از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۶ در فهرست سیاه FATF قرار داشت. اما پس از توافق هستهای (برجام) و گشایش نسبی در روابط خارجی، وضعیت ایران در این نهاد به فهرست خاکستری تغییر یافت. با این حال، این تغییر وضعیت موقتی بود و به شرط انجام اصلاحات قانونی در حوزههای مالی و نظارتی صورت گرفت.
در شرایط کنونی، بسیاری از کارشناسان معتقدند که حتی در صورت پیوستن رسمی ایران به FATF، تغییرات بنیادین در روابط بانکی و اقتصادی کشور ایجاد نخواهد شد؛ چرا که تحریمهای ثانویه آمریکا، که از سال ۲۰۱۰ تشدید شدهاند، همچنان مانع اصلی در تعاملات مالی ایران با جهان محسوب میشوند.
پیوستن به FATF، فارغ از ابعاد اقتصادی، دارای آثار سیاسی و امنیتی نیز هست. برخی معتقدند پیوستن به این سازوکار میتواند به محدودیت در کمکهای منطقهای ایران یا افشای اطلاعات اقتصادی کشور منجر شود. بنابراین، تحلیلگران بر ضرورت بررسی همهجانبه این موضوع با توجه به استقلال سیاسی و منافع ملی تأکید دارند.
پیوستن یا نپیوستن ایران به FATF یک تصمیم صرفاً اقتصادی نیست، بلکه دارای پیامدهای گسترده سیاسی، دیپلماتیک و امنیتی است. از این رو، سیاستگذاران باید با رویکردی جامع، نه صرفاً اقتصادی، به این موضوع بپردازند و منافع بلندمدت کشور را مدنظر قرار دهند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
