به گزارش اطلاع با ما ، پاداش فوتسال زنان: در آستانه جام جهانی فوتسال زنان، اختلاف چشمگیر میان پاداش ملیپوشان زن و مرد، دوباره بحث «تبعیض پاداش فوتسال زنان» را داغ کرده است. فوتسالیستهای زن تنها ۴۵ میلیون تومان دریافت کردهاند، در حالیکه پاداش مردان تا ۱۷۰ میلیون تومان رسیده است؛ اختلافی که جامعه ورزشی آن را نشانهای از نابرابری ساختاری و نگاه جنسیتی در ورزش ایران میداند.
اختلاف چند برابری میان پاداش ملیپوشان فوتسال زنان و مردان، به یکی از بحثبرانگیزترین موضوعات روز ورزش ایران تبدیل شده است. در حالی که زنان فوتسالیست پس از پنج ماه تنها ۴۵ میلیون تومان پاداش دریافت کردهاند، همتایان مردشان حدود ۱۷۰ میلیون تومان گرفتهاند. وعدهی پرداخت مبلغی اضافه نیز هنوز محقق نشده است.
این اختلاف فاحش در پاداشها، نهتنها پرسشهایی درباره عدالت در ورزش مطرح کرده، بلکه پیام اجتماعی مهمی را نیز بازتاب میدهد: جایگاه واقعی زنان ورزشکار در نظام ارزشگذاری جامعه کجاست؟
در فضای مجازی، برخی کاربران اختلاف پاداش را «عادلانه» دانستهاند و آن را به «محبوبیت پایینتر» فوتسال زنان نسبت دادهاند. اما گروهی دیگر این دیدگاه را تبعیضآمیز میدانند و تأکید میکنند که عدم پخش تلویزیونی مسابقات زنان، علت اصلی دیدهنشدن آنهاست نه کیفیت پایین.
کارشناسان اجتماعی هم این تفاوت پاداشها را نشانهای از «نابرابری ساختاری» میدانند. به گفته جامعهشناسان، وقتی پاداش زنان کمتر است، ناخودآگاه جامعه به این نتیجه میرسد که «ارزش» تلاش زنان پایینتر است و این نگاه، انگیزه ورزشکاران زن را کاهش میدهد.
در حالی که پخش تلویزیونی مسابقات مردان منبع درآمد و محبوبیت آنان است، مسابقات فوتسال زنان تقریباً هیچگاه پخش نمیشود. این موضوع باعث شده رشتهی زنان از حمایت مالی و رسانهای لازم محروم بماند و فرصت جذب اسپانسر را از دست بدهد.
نایبرئیس فراکسیون زنان مجلس پیشتر گفته بود: «صداوسیما حتی برای پخش مسابقات قهرمانی زنان آسیا هم بهانه آورد و گفت باید بررسی شود!» همین رویکرد، به گفته منتقدان، ریشهی اصلی تبعیض پاداش فوتسال زنان است.
زنان ورزشکار بهویژه در رشتههایی مانند فوتسال، با مشکلات مالی و معیشتی جدی روبهرو هستند. بسیاری از آنها در کنار تمرینات سنگین، شغل دیگری ندارند و درآمدشان کفاف زندگی را نمیدهد. با این حال، انتظار میرود بدون اعتراض، با پاداشهای پایین کنار بیایند.
نسترن مقیمی، بازیکن باسابقه فوتسال، گفته است: «دستمزد ما از یکپنجاهم بازیکنان مرد هم کمتر است. با این شرایط، انگیزهای برای ادامه باقی نمیماند.»
ماجرای تبعیض پاداش فوتسال زنان تنها یک بحث ورزشی نیست، بلکه مسئلهای فرهنگی و اجتماعی است. وقتی زنان ورزشکار برای موفقیتهای ملی پاداشی ناچیز دریافت میکنند، پیام ضمنی آن این است که زحمات آنان دیده نمیشود. رفع این نابرابری، نه لطف، بلکه گامی ضروری برای عدالت جنسیتی در ورزش ایران است.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
