به گزارش اطلاع با ما ، فوتبال : رخدادهای اخیر در یکی از مسابقات لیگ، بار دیگر موضوع رفتارهای تند و الفاظ نامناسب در فوتبال را به صدر بحثها آورد. نکته قابل توجه آن است که حتی در غیاب تماشاگران نیز این حواشی ادامه دارد. گزارش پیشرو به بررسی چرایی کاهش اثر بازدارندگی جریمهها و پیامدهای این روند میپردازد.
برگزاری برخی مسابقات بدون حضور هواداران، با این هدف انجام میشود که از التهاب سکوها کاسته شود. با این حال، آنچه در دیدار اخیر در ورزشگاه تختی انزلی رخ داد نشان داد که حذف تماشاگر لزوماً به معنای کاهش تنش نیست.
در این مسابقه، درگیری لفظی میان مازیار زارع و خداداد عزیزی بازتاب گستردهای پیدا کرد و بار دیگر پرسشهایی درباره وضعیت انضباطی فوتبال مطرح شد.
سالهاست کمیتههای انضباطی با ابزار جریمههای مالی، محرومیت یا برگزاری بازی بدون تماشاگر تلاش میکنند با رفتارهای خارج از چارچوب مقابله کنند. اما تکرار حواشی مشابه نشان میدهد این ابزارها برای برخی افراد بازدارندگی کافی ایجاد نکرده است.
وقتی هزینه تخلف کمتر از منافع رسانهای یا هیجانی آن تلقی شود، احتمال تکرار رفتار افزایش مییابد. این مسئله فقط به یک تیم یا یک چهره خاص محدود نیست و به یک الگوی رفتاری گستردهتر تبدیل شده است.
در ورزشگاههای خالی، کوچکترین جملات و واکنشها بهوضوح شنیده میشود. همین موضوع باعث شده بسیاری از رفتارهایی که پیشتر در هیاهوی سکوها گم میشد، اکنون برجستهتر دیده و شنیده شود.
این شرایط، مسئولیت حرفهای بازیکنان و مربیان را دوچندان میکند؛ زیرا هر رفتار و گفتار آنان مستقیماً در معرض دید و قضاوت عمومی قرار میگیرد.
فوتبال، پرمخاطبترین ورزش کشور است و رفتار فعالان آن بر نوجوانان و هواداران اثر میگذارد. تداوم ادبیات تند و درگیریهای لفظی میتواند تصویر این ورزش را خدشهدار کند و فاصله میان شعارهای اخلاقمحور و واقعیت میدان را بیشتر سازد.
اصلاح این روند، صرفاً با صدور حکمهای انضباطی ممکن نیست و نیازمند بازنگری در فرهنگ حرفهای، آموزشهای رفتاری و مسئولیتپذیری باشگاههاست.
اتفاقات اخیر نشان داد که حذف تماشاگر، بهتنهایی راهحل کنترل تنشها نیست. اگر سازوکارهای فرهنگی و انضباطی تقویت نشود، حاشیهها همچنان ادامه خواهند داشت
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
