به گزارش اطلاع با ما، یکی از مشکلاتی که اغلب کارگران در هنگام شکایت از کارفرما دارن که آن هم بابت حقوق و بیمه و مزایا می باشد، در مورد اثبات رابطه کارگری وکارفرمایی است که اطلاعات کاملی در این مورد ندارند.
علی شکیبایی زاده وکیل اداره کار از گروه وکلای دادیار 24 ، در گفت و گو با اطلاع با ما، درباره رابطه کارگری و کارفرمایی اظهار کرد: طبق ماده 87 قانون آیین دادرسی کار، اثبات رابطه کاری با کارگر می باشد و براساس ماده 82 قانون آیین دادرسی کار، اسناد، اقرار و امارات مواردی است که کارگر می تواند به آنها استناد کند که اسناد یا مدارک شامل پرینت حساب، لیست بیمه، بازرسی اداره کار و پیام های رد و بدل شده می باشد.
طبق ماده 2 قانون کار، کارگر شخصی است که در ازای دریافت حقوق و مزایا برای کارفرما کار می کند و کارهایی که کارفرما به او می گوید در ساعتی مشخص، باید انجام دهد.
برخی کارفرمایان اقدام به پرداخت حقوق به صورت دستی می کنند و بیمه نیز برای کارگران رد نمی کند که این موضوع کار را کمی سخت می کند، ولی جای نگرانی نیست که شما با درخواست بازرسی کار می توانید رابطه کارگری و کارفرمایی را اثبات نمایید.
بنابر ماده ۸۷ آیین دادرسی کار، ارایه دلایل و مدارک دال بر وجود رابطه کاری میان کارگر و کارفرما و میزان مزد و مزایا و سابقه کار در کارگاه به عهده کارگر و ارایه دلایل و مدارک مربوط به پرداخت حقوق و مزایا و عدم شمول مقررات قانون کار به رابطه طرفین به عهده کارفرماست.
برخی وکلا ها شهادت شهود را نیز جزوء راههای اثبات کاری نام می برند که اگر شخصی یک بار پایش به اداره کار باز شده باشد، می داند که رویه عملی ادارات کار چندان قابل استناد نیست. یعنی شهادت و استشهادیه در اداره کار قبول ندارند و بیشتر برای اثبات از بازرسی استفاده می کنند.
در این مقاله به برخی از روشهای اثبات رابطه کارگر و کارفرما می پردازیم:
براساس ماده 148 قانون کار، تمامی کارفرمایان موظف هستند که کارگرانی که در واحد آنها مشغول به کار می باشند بیمه نمایند و یکی از مدارک قوی که می توان برای شکایت از کارفرما به آن استناد کرد، بیست بیمه می باشد.
قرارداد: قرارداد کار نیز یکی دیگر از مدارکی می باشد که کارگر می تواند از آن برای اثبات رابطه کاری استفاده نماید. اما اکثر کارفرمایان قرارداد را نزد خود نگه می دارند و با خود فکر می کنند که اگر کارگر قراردادی نداشته باشد، نمی تواند شکایت کند. برخی دیگر از کارفرمایان قراردادی نمی نویسند که این کار کاملا به ضرر خودشان می باشد.
بر اساس ماده ۷ قانون کار، قرارداد کار عبارت است از قرارداد کتبی یا شفاهی که به موجب آن کارگر در قبال دریافت حق السعی کاری را برای مدت موقت یا مدت غیرموقت برای کارفرما انجام می دهد.
بدون شک قرارداد کتبی امضا شده نیز جزوء مدارک قوی می باشد که می تواند رابطه را احراز کند. اما نبود قرارداد نیز به معنی پایان کار نیست و روزانه شکایات هایی در اداره کار مطرح می شود که افراد قرارداد ندارند و با این حال باز می توانند رای مورد نظر خود را بگیرند.
اما نکته ای که راجب بیمه باید به آن اشاره کنیم این است اگر در کارگاهی مشغول بکار هستید و کارفرما حق بیمه را پرداخت نمی کند یا کمتر از حداقل های قانونی و مصوب شورای عالی کار مزد و مزایا می باشد، می توانید به یکی از شعب سازمان تامین اجتماعی مراجعه کنید و از آنها بخواهید که به محل کار شما بازرس بفرستند.
طبق تبصره ماده ۱۰ قانون کار یک نسخه از قرارداد باید به کارگر تحویل شود اما در عمل بیشتر کارفرمایان از تحویل آن امتناع می کنند که موجب بروز مشکلاتی برای کارگر در اثبات وجود رابطه یا مزایایی بالاتر از قانون می شود.
فیش حقوقی: اگر کارمندی هستید که هر ماه به شما فیش حقوقی داده می شود، از آن نیز می توانید برای اثبات رابطه کارگری و کارفرمایی استفاده نمایید. اما اگر فیش حقوقی ندارید جای نگرانی نیست و باید پرینت حساب خود را بگیرید و مواردی که مربوط به حقوق شما است دور آن را خط بکشید و به اداره کار بدهید تا اداره کار با استناد به آنها رای را صادر نماید.
لیست حضور و غیاب (کارت زنی، تایم شیت یا دستگاه انگشت نگاری)، برگه های مرخصی یا ماموریت تأیید شده توسط کارفرما، نامه ها و کارتابل های اداری، حواله های انبار، فاکتورهای خرید و فروشی که به امضای کارگر رسیده است و حتی پرینت مکالمات و پیام های کاری رد و بدل شده در شبکه های اجتماعی (مثل تلگرام یا ایتا) با کارفرما اشاره کرد.
در واقع هر سندی که نشان دهد شما در ساعات مشخصی از کارفرما دستور می گرفتید و برای او کار انجام می دادید، در روند رسیدگی بسیار مؤثر خواهد بود.
یکی از قوی ترین و کاربردی ترین روش ها برای اثبات رابطه کاری، به ویژه برای کارگرانی که فاقد هرگونه قرارداد مکتوب، فیش حقوقی و سابقه بیمه هستند، تقاضای بازرسی و تحقیق محلی است.
روند کار به این شکل است که شما در زمان ثبت شکایت خود در سامانه جامع روابط کار، درخواست صدور «بازرسی کار» را نیز مطرح می کنید. هیئت تشخیص اداره کار پس از بررسی درخواست، پرونده را به بازرس کار ارجاع می دهد.
بازرس اداره کار به صورت کاملاً سرزده و بدون هماهنگی و اطلاع قبلی به محل کارگاه، شرکت یا فروشگاه مراجعه می کند. هدف از این بازدید سرزده این است که کارفرما فرصتی برای پنهان کردن مدارک یا اعمال نفوذ روی سایر کارکنان نداشته باشد. بازرس در این مراجعه میدانی اقدامات زیر را انجام می دهد:
با سایر کارگران، نگهبان مجموعه و حتی در صورت لزوم با همسایگان و کسبه اطراف در مورد سابقه حضور، نوع فعالیت و ساعات کاری شما صحبت و تحقیق می کند.
بازرس می تواند دفاتر ثبت ورود و خروج، سیستم های رایانه ای، دوربین های مداربسته و کمدهای اختصاصی پرسنل را بررسی کند تا ردی از حضور شما بیابد.
در نهایت، بازرس مشاهدات، اظهارات مطلعین و نتایج بررسی های خود را در قالب یک «گزارش بازرسی» مکتوب کرده و به مرجع رسیدگی کننده در اداره کار ارسال می کند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ