به گزارش اطلاع با ما ، در شرایط تنشهای منطقهای و فشارهای اقتصادی، اقتصاد صنفی اولین و عمیقترین آسیب را میبیند. هزاران واحد خرد با سرمایه محدود به فروش مستمر، دسترسی به کالا و ثبات تقاضا وابستهاند. تجربه نشان میدهد بستههای حمایتی مبتنی بر تسهیلات بانتی اغلب به کف بازار نمیرسند؛ زیرا اصناف خرد نه وثایق کافی دارند و نه امکان طی کردن فرآیندهای پیچیده. وامهای کوتاهمدت در شرایط رکود، فشار مضاعف ایجاد میکنند. حمایت مؤثر باید شامل کاهش مالیات، امهال بدهیها و تقویت تقاضای محلی باشد.
در هر دوره از تنشهای منطقهای و فشارهای اقتصادی، اقتصاد صنفی اولین و آسیبپذیرترین بخشی است که در خط مقدم قرار میگیرد. هزاران واحد خرد و خانوادگی در شهرها با سرمایه محدود و گردش مالی روزانه فعالیت میکنند. حیات این کسبوکارها به سه عامل گره خورده است:
وقتی هر یک از این سه عامل مختل شود، مسئله دیگر فقط کاهش درآمد نیست؛ بقای کسبوکار در معرض خطر قرار میگیرد.
در چنین شرایطی، نوع حمایت دولت اهمیت حیاتی پیدا میکند. اما تجربه نشان داده است بسیاری از بستههای حمایتی مبتنی بر تسهیلات بانکی، لزوماً به دست اصناف خرد نمیرسد. چرا؟
واحدهای صنفی خرد وثایق سنگین ندارند
پرونده اعتباری کامل برای آنها تعریف نشده است
توانایی طی کردن فرآیندهای پیچیده بانکی را ندارند
نتیجه: حمایتهایی که روی کاغذ بزرگ به نظر میرسند، در عمل فقط برای بخش محدودی از اصناف قابل استفاده هستند.
وامهایی با دوره بازپرداخت کوتاه، زمانی که فروش بسیاری از کسبوکارها هنوز به وضعیت عادی برنگشته است، میتواند به جای کمک، فشار تازهای ایجاد کند. یک واحد صنفی که با کاهش تقاضا و افزایش هزینهها روبروست، اگر ناچار شود بدهی جدیدی را در کوتاهمدت بازپرداخت کند، ممکن است با بحرانی عمیقتر از قبل مواجه شود.
در کنار مسئله وام، فشارهای دیگری نیز اقتصاد صنفی را تهدید میکند:
مالیات (بدون در نظر گرفتن رکود)
اختلالات زیرساختی (مانند قطعی اینترنت)
بسیاری از واحدهای صنفی ساختار اداری و مالی گسترده ندارند. هر تغییر ناگهانی در مقررات یا هزینهها، مستقیماً بر فعالیت روزانه آنها اثر میگذارد.
به همین دلیل، حمایت واقعی از اقتصاد صنفی باید فراتر از سیاستهای صرفاً اعتباری باشد. راهکارهای پیشنهادی عبارتند از:
اقتصاد صنفی تنها یک بخش از بازار نیست؛ ستون معیشت شهری محسوب میشود. اگر این شبکه تضعیف شود، پیامد آن تنها بسته شدن چند مغازه نخواهد بود، بلکه زنجیرهای از آسیبها شکل میگیرد:
در شرایط جنگی و فشارهای اقتصادی، حمایت بهموقع از اصناف نه یک هزینه، بلکه سرمایهگذاری برای حفظ ثبات اقتصادی و اجتماعی شهرها است. راهکارهای کوتاهمدت مانند وامهای بانکی بدون زیرساخت مناسب، نه تنها گرهی از مشکلات نمیگشایند، بلکه میتوانند بحران را عمیقتر کنند. آنچه اصناف امروز به آن نیاز دارند، کاهش فشارهای جاری، امهال بدهیها و ثبات در مقررات است، نه وعدههای اعتباری که به کف بازار نمیرسد.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
