هشدار روانپزشکان: سلب اینترنت آزاد، صدای نسل جوان ایران را خاموش می‌کند

به گزارش اطلاع با ما ، اینترنت : با توجه به حساسیت شرایط روانی نوجوانان و جوانان، کارشناسان توصیه می‌کنند که هرگونه محدودیت اینترنتی باید شفاف، موقت و همراه با ارائه جایگزین‌های مطمئن باشد؛ در غیر این صورت، هزینه آن را قشر جوان با افزایش احساس نابرابری و اختلالات روانی-اجتماعی پرداخت خواهد کرد.

هشدار روانپزشکان: قطع اینترنت برای نسل جوان، مانند دریغ کردن آب و غذاست

سخنگوی انجمن علمی روانپزشکان ایران با اشاره به نگرش نسل جدید به اینترنت به عنوان “بخشی از وجودشان”، هشدار داد که محدودیت‌های مکرر و غیرقابل پیش‌بینی اینترنت، پیامدهایی عمیق‌تر از یک اختلال ساده ارتباطی دارد و می‌تواند “صدای ایرانیان” را از عرصه جهانی حذف کند.

اینترنت؛ از یک ابزار تا یک نیاز پایه‌ای برای نسل آلفا و زد

در دهه اخیر، نگاه به فضای مجازی از «یک وسیله لوکس» به «زیرساخت حیاتی زندگی روزمره» تغییر کرده است. اما این تغییر برای نسلی که با گوشی هوشمند به دنیا آمده، معنایی عمیق‌تر از دسترسی به شبکه‌های اجتماعی دارد.

امیرحسین جلالی ندوشن، عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران، در گفت‌وگو با ایلنا توضیح می‌دهد که نوجوانان و جوانان امروز، کامپیوتر و اینترنت را نه یک ابزار، بلکه هم‌ارز مدرسه، دوست، خانواده و عرصه تجربه‌های زیسته خود می‌بینند. از این منظر، محروم کردن آن‌ها از اینترنت آزاد، همان آسیب روانی را دارد که محروم کردن از آب یا غذای کافی.

وقتی محدودیت از «تدبیر» به «بحران» تبدیل می‌شود

یکی از نکات کلیدی هشدار این روانپزشک، تفاوت میان محدودیت موقتی و قابل پیش‌بینی با قطع مکرر، نامشخص و طولانی است.

جلالی ندوشن با مثالی ملموس توضیح می‌دهد: «بستن موقت یک خیابان یا اتوبان برای چند ساعت، یک تمهید است؛ اما اگر این بستن به دو یا سه روز برسد، دیگر تمهید نیست، بلکه یک بحران جدی محسوب می‌شود.»

به گفته او، جامعه ایرانی در کوتاه‌مدت تاب‌آوری بالایی دارد و می‌تواند جایگزین بیابد، اما تداوم سلب اینترنت آزاد – آن هم در عصری که حتی ساکنان روستاهای دورافتاده جهان به تمام اطلاعات دسترسی دارند – چیزی فراتر از یک پسرفت فنی است.

چرا نسل جوان بیشترین آسیب را می‌بیند؟

احساس بی‌عدالتی شدیدتر: نسلی که برابری و شفافیت را در دنیای آنلاین تجربه کرده، محدودیت‌های مکرر را توهین به شعور خود می‌داند.

افزایش فشار روانی و ناامیدی: اینترنت برای جوانان، پناهگاهی برای تخلیه هیجانات و یافتن پاسخ سوالات هویتی است. مسدود شدن آن، حس حبس در یک «جزیره اطلاعاتی» را القا می‌کند.

کاهش اعتماد عمومی: غیرقابل پیش‌بینی بودن اینترنت توسط کاربران به عنوان نمادی از بی‌ثباتی در کل سیستم تلقی می‌شود.

هشدار راهبردی: حذف صدای ایرانیان از جهان

فراتر از آسیب‌های روانی-اجتماعی داخلی، این هشدار یک جنبه راهبردی نیز دارد. به گفته سخنگوی انجمن روانپزشکان، حذف صدای واقعی شهروندان ایرانی از فضای بین‌المللی، یکی از پیامدهای خاموش اما خطرناک محدودیت‌های طولانی اینترنت است.

در شرایطی که کاربران عادی ایران از گردونه گفت‌وگوهای جهانی حذف می‌شوند، «صداهای جایگزین» به نمایندگی از جمعیت ایران در محافل بین‌المللی ظاهر می‌شوند که ممکن است هیچ نسبتی با واقعیت‌های درون کشور نداشته باشند. این شکاف اطلاعاتی و صوتی، به مرور زمان چهره واقعی جامعه ایران را در جهان مخدوش خواهد کرد.

خلاصه و جمع‌بندی: از تاب‌آوری تا فرسایش روانی

بیانیه انجمن علمی روانپزشکان و اظهارات دکتر جلالی ندوشن یک پیام روشن دارد:

اینترنت برای نسل جدید «لوکس» نیست، «زندگی» است. پس باید در سیاست‌گذاری‌ها، محدودیت آن را مانند محدودیت دسترسی به آب، برق و غذا جدی گرفت.

قطع مکرر و بدون اطلاع‌رسانی، جامعه را از حالت «تاب‌آوری موقت» به «فرسایش و بحران روانی» می‌برد.

خاموشی اینترنت به معنای خاموشی صدای ایران در عرصه جهانی است که پیامدهای سیاسی و فرهنگی جبران‌ناپذیری به دنبال دارد

این گزارش بر پایه بررسی‌های تحریریه اطلاع باما و مرور داده‌های منتشرشده در رسانه‌های کشور تنظیم شده است.

کانال اطلاع باما در تلگرام