اطلاع با ما گزارش می دهد- هزینههای سرسامآور دندانپزشکی در ایران به حدی رسیده که بسیاری از شهروندان حتی برای درمانهای اولیه dentaire نیز دچار مشکل هستند. در این میان، قشر هنرمند که تحت پوشش بیمه تکمیلی **آسیا** از طریق **صندوق اعتباری هنر** قرار دارند، از تبعیض آشکار در تعیین سقف تعهدات دندانپزشکی خبر میدهند.
بر اساس شکایتهای متعدد، سقف بیمه دندانپزشکی برای هنرمندان به طرز فاجعهباری پایین تعیین شده است. به گونهای که با این مبلغ، به سختی میتوان هزینه درمان یک دندان را در طی یک سال پوشش داد.
یک هنرمند که نخواست نامش فاش شود، با عصبانیت به خبرنگار ما گفت: *«شرایط اقتصادی که جای خود دارد، هزینههای دندانپزشکی کمرشکن شده است. ما از صندوق هنر و بیمه آسیا انتظار داشتیم حداقل یک پوشش معقول ارائه دهند، اما متأسفانه با یک نگاه تبعیضآمیز، سقف بیمه دندان هنرمندان را چندین برابر کمتر از سایر مشتریان همین بیمه تعیین کردهاند.»*
بررسیها نشان میدهد که شرکت بیمه **آسیا** در قراردادهای گروهی خود با سازمانها و شرکتهای مختلف، سقفهای تعهدات متفاوتی تعیین میکند. بر اساس اطلاعات موجود، بسیاری از شرکتهای دیگر که با همین بیمه آسیا قرارداد دارند، از سقف دندانپزشکی چندین برابر هنرمندان بهرهمند هستند.
این یعنی در حالی که بیمه آسیا توان پرداخت مبالغ قابلتوجهتری را برای درمانهای دندانپزشکی دارد، اما در قرارداد با صندوق اعتباری هنر، سقف را به کمترین میزان ممکن کاهش داده است.
اگر تعرفههای مصوب وزارت بهداشت را در سال ۱۴۰۵ نگاه کنیم، این تبعیض آشکارتر میشود: – هزینه ویزیت تخصصی دندانپزشکی: **500 هزار تومان** – هزینه عصبکشی به همراه روکش : 13 میلیون تومان – هزینه ایمپلنت و هزینه ارتودنسی که جای خود دارد که ارزان ترین کار ممکن کشیدن دندان است که ان هم هزینه قابل توجهی دارد.
با این تعرفهها، سقف ناچیز بیمه دندانپزشکی هنرمندان حتی پاسخگوی یک درمان ساده و ابتدایی هم نیست.
این مشکل تنها مختص هنرمندان نیست. بازنشستگان کارگری نیز به تازگی از همین وضعیت گلایه کردهاند. یکی از بازنشستگان گفته است: *«یک ماه حقوق بازنشسته پول ترمیم دو دندان نمیشود!»* و تأکید کرده که سقف تعهدات بیمههای تکمیلی با واقعیت هزینههای دندانپزشکی تطابق ندارد و در بسیاری موارد افراد *«ناچار»* میشوند دندانهای خود را بکشند چون ارزانتر تمام میشود.
اگر قرار باشد این روند ادامه پیدا کند، هنرمندانی که سالها برای اعتلای فرهنگ و هنر این مایهگذار بودهاند، چگونه باید هزینههای درمانی خود را تأمین کنند؟ مگر نه اینکه صندوق اعتباری هنر با هدف حمایت از معیشت و رفاه هنرمندان تأسیس شده است؟
**سوال اینجاست:** ۱. چرا بیمه آسیا در قرارداد با صندوق اعتباری هنر، سقف دندانپزشکی را چندین برابر پایینتر از سایر قراردادهای خود تعیین کرده است؟ ۲. چرا صندوق اعتباری هنر به عنوان کارفرما، برای بهبود وضعیت بیمهای اعضای خود چانهزنی نمیکند؟ ۳. آیا سازمان بازرسی و نهادهای نظارتی قرار نیست به این تبعیض آشکار و تضییع حقوق قشر هنرمند ورود کنند؟
هنرمندان از رسانهها و نهادهای نظارتی درخواست دارند: ۱. **بازنگری فوری** در سقف بیمه دندانپزشکی قرارداد بیمه آسیا با صندوق اعتباری هنر ۲. **افزایش چندبرابری** این سقف تا حداقل سطح استاندارد سایر شرکتها
هزینههای دندانپزشکی امروز به یک بحران ملی تبدیل شده است. وقتی یک بازنشسته حداقلی بگیر مجبور است برای ترمیم دو دندان، یک ماه حقوق کامل خود را خرج کند، معنایش این است که سیستم بیمه درمانی کشور – چه پایه و چه تکمیلی – به درستی کار نمیکند.
هنرمندان نیز از این قاعده مستثنی نیستند. آنها سزاوار کرامت و احترامی هستند که در قبال این همه سال خدمت فرهنگی به این مرز و بوم، حداقل پوشش درمانی مناسب دریافت کنند.
**تا آن زمان، این سؤال بر جای خود باقی است: چرا یک هنرمند باید برای درمان یک دندان، یک سال تمام چشم به راه بماند و بسوزد؟**
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
