به گزارش اطلاع با ما ، واشنگتن : پرونده ایران بار دیگر واشنگتن را مقابل انتخابهایی دشوار قرار داده است؛ انتخابهایی که هیچکدام بدون هزینه نیستند. ادامه وضع موجود، واگذاری ابتکار عمل به اسرائیل یا تلاش برای دستیابی به توافقی تازه، سه گزینهای هستند که آمریکا باید میان آنها تصمیم بگیرد. با این حال، نشانهها حاکی از آن است که برخلاف هیاهوی سیاسی، مسیر توافق همچنان واقعبینانهترین گزینه برای کاهش تنش و مهار هزینههای بلندمدت است.
هرچند در اسناد رسمی واشنگتن تلاش شده نقش ایران کمرنگتر نشان داده شود، اما واقعیت میدانی چیز دیگری میگوید. ایران همچنان بازیگری اثرگذار در معادلات منطقهای است؛ کشوری که توان اثرگذاری امنیتی، سیاسی و ژئوپلیتیکی آن بهسادگی قابل نادیده گرفتن نیست. کاهش اشارههای رسمی به ایران بیش از آنکه نشانه حل مسئله باشد، بازتاب خستگی راهبردی آمریکاست.
رویکرد آمریکا نسبت به ایران نهتنها در سطح سیاست خارجی، بلکه در داخل ساختار سیاسی این کشور نیز محل اختلاف است. یک طیف بر مهار نظامی و فشار حداکثری تأکید دارد و طیف دیگر نگران بازگشت آمریکا به چرخهای از تنشهای فرسایشی در خاورمیانه است. همین شکافها باعث شده تصمیمگیری درباره ایران همواره نیمبند و موقت باقی بماند.
حفظ وضعیت فعلی میتواند در کوتاهمدت از بروز بحران جلوگیری کند، اما تجربه نشان داده این مدل بیش از آنکه راهحل باشد، تعلیق بحران است. نبود توافق مشخص، نبود نظارت مؤثر و باقی ماندن ریشههای تنش، باعث میشود هر آتشبسی شکننده و مقطعی باشد.
سپردن ابتکار عمل به اسرائیل اگرچه فشار مستقیم را از دوش واشنگتن کم میکند، اما خطر کشیده شدن آمریکا به یک درگیری ناخواسته را افزایش میدهد. تشدید تنشها، حملات متقابل و بیثباتی منطقهای، هزینههایی است که در نهایت میتواند دامنگیر منافع آمریکا نیز شود.
رسیدن به توافقی تازه با ایران، اگرچه پیچیده و پرچالش است، اما تنها گزینهای است که میتواند مسیر تنشزدایی پایدار را هموار کند. چنین توافقی نه بازگشت به گذشته است و نه تکرار الگوهای قبلی؛ بلکه نیازمند چارچوبی واقعبینانهتر، مرحلهای و متناسب با شرایط جدید منطقه است.
توافق میتواند هم از تشدید درگیری جلوگیری کند و هم به آمریکا اجازه دهد تمرکز راهبردی خود را به اولویتهای مهمتر منتقل کند. در غیاب توافق، واشنگتن ناچار است همچنان منابع سیاسی، امنیتی و دیپلماتیک خود را صرف مهار بحرانی کند که پایانی برای آن متصور نیست.
هیچیک از گزینههای پیشروی آمریکا در پرونده ایران ساده یا بیهزینه نیست. با این حال، تجربه سالهای گذشته نشان میدهد اتکا به وضع موجود یا واگذاری بحران به بازیگران دیگر، تنها زمان بحران را طولانیتر میکند. توافق پایدار، هرچند دشوار، همچنان منطقیترین مسیر برای کاهش تنش و جلوگیری از درگیریهای پرهزینهتر در آینده است.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
