به گزارش اطلاع با ما دانشطلب:دبش شرکت خصوصی، موفق و بسیار خوشنام بود. چرا دست به فسادِ چند هزار میلیاردی زد؟ چون سود و طمع بر بخش خصوصی حکومت میکند. جلویشان را باز بگذارید آش را با جایش میخورند. برای کودکان سایبری دوگانه ساختهاند که فساد مال رانتیها است نه خصوصیها! آگاهی در حدی که
به گزارش اطلاع با ما دانشطلب:دبش شرکت خصوصی، موفق و بسیار خوشنام بود. چرا دست به فسادِ چند هزار میلیاردی زد؟ چون سود و طمع بر بخش خصوصی حکومت میکند. جلویشان را باز بگذارید آش را با جایش میخورند.
برای کودکان سایبری دوگانه ساختهاند که فساد مال رانتیها است نه خصوصیها! آگاهی در حدی که نمیدانند از بنز و فولکس واگن و اپل و ترامپ تا یوونتوس و برلوسکونی و… دنیا چه فسادهای حیرتآوری دیده.
شعورشان نمیرسد در ابعاد چند هزار میلیاردی اصلا چیزی به اسم خصوصی نداریم. چه کسی و از کجا میتواند اینقدر ثروت جمع کند؟ نفس چنین انباشتها رانتی و از بیخ و بن نتیجه امتیازهای دولت است.
خصوصیسازی دو مرحله دارد: از مالکیت عمومی به رانتیها (نیمهمتصل به نظام) و از رانتیها به کاملا آزاد (متصل به قطب سرمایهداری، آمریکا). کسی که این را نفهمد هنوز چیزی از اقتصادِ سیاسی نمیداند.
آقای رئیسی! چگونه میگویید ریشههای فساد را خشک میکنید اما درباره فساد ٧/٣ دلاری چای دبش حتی یک جمله توضیح ندادید؟
مهمترین حامی خصوصیسازی شرکتهای رانتیاند. همانها که از مقررات دولتی سودهای کلان بردهاند. صنایع رانتی مثل فولاد با رسانههایشان امثال غنینژاد و نیلی را تبدیل به چهره میکنند، نه مخالفان را!
سران نظام احتمالا گمان کردند اگر اقتصاد را واگذار کنند طبقه ثروتمند و حامی انقلاب شکل میگیرد. نتیجه شد پدیدههای مثل مرعشی یا سلاحورزی که مطابق با منافع بازار جهانی (متحد با آمریکا) عمل میکنند.
مخالفان رانت فقط آنها هستند که این روند را از اساس نقد کنند نه از وسط! کسانی که دوگانه «رانتی بد – خصوصی خوب» ساختهاند کشور را از چاله به چاه میفرستند، بارشان را هم میبندند و از ایران میروند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
