به گزارش اطلاع با ما ، خالهزنکهای سیاسی: در بحبوحه فعال شدن مکانیسم ماشه و نگرانی از اَبربحران، رفتار بعضی گروهها شبیه «خالهزنکهای سیاسی» شده: شادی از شکست رقیب، حتی اگر به قیمت خطر برای کشور تمام شود. این یادداشت بررسی میکند این واکنشها از کجا میآید و چه تبعاتی برای جامعه و سیاستورزی دارد.
«خالهزنکهای سیاسی» اصطلاحی انتقادی است برای کسانی که به جای تلاش برای حل مسائل ملی، از شکست رقیب سیاسی شادی میکنند. این رفتار بیش از آنکه پیآمد یک مرزبندی عقیدتی صریح باشد، ریشه در کینهتوزی، نمایش سیاسی و لذتِ تحقیر رقیب دارد.
وقتی اولویت «خوشرقیبکشی» شود، معیار تصمیمگیری سوخت میگیرد. در شرایطی که کشور در آستانه بحران است، شادی از متزلزل شدن موقعیت بینالمللی یا فعال شدن مکانیزمهای فشار خارجی معادل چشمپوشی از منافع عمومی است. این رفتار میتواند به فروپاشی سرمایه اجتماعی، تشدید قطببندی و حتی آسیبهای اقتصادی و امنیتی بیانجامد.
نفرتی که برخی نسبت به روحانی، ظریف یا جریانات اعتدال نشان میدهند ترکیبی از عوامل است: خاطره شکستهای اقتصادی، رقابت سیاسیِ تند، و نمایشِ بصیرتنمایی که بعدها به «دیدید ما راست میگفتیم» تبدیل میشود. این رویکرد نه تنها پاسخ به سیاستها را تضعیف میکند، بلکه منطق نقد منصفانه و حلمساله را نیز نابود میسازد.
نتیجه این سبک رفتار، افزایش بیاعتمادی عمومی به سیاستمداران و نهادها، کاهش ظرفیت گفتگو و ایجاد فضای تندرو و هرزهنگر است. وقتی شکست رقیب مهمتر از حل بحران شود، جامعه قربانی میشود و فرصتهای اصلاح از دست میرود.
راه فرار از این چرخه، مواجهه شفاف و مسئولانه است: مناظرههای عمومی، پاسخگویی به مردم و گذاشتن منافع ملی بالاتر از خشنودی از شکست رقیب. اگر ادعایی دارید، در منظر افکار عمومی آن را بسنجید؛ اگر نگرانید، به جای تبریک شکستِ دشمن، طرح جایگزین و سیاستورزی مؤثر ارائه دهید.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
