به گزارش اطلاع با ما ، زلزله : در حالیکه کارشناسان وقوع زلزلهای بزرگ در تهران را قطعی میدانند، آمار رسمی از وجود نزدیک به ۸۰ هزار ساختمان ناایمن در پایتخت خبر میدهد. بسیاری از این بناها نهتنها در برابر زلزله، بلکه حتی در برابر آتش نیز مقاوم نیستند. با وجود هشدارهای مکرر آتشنشانی، طرحهای ایمنی همچنان در بروکراسی اداری گرفتار ماندهاند و سایهی حوادثی چون پلاسکو و متروپل هنوز از حافظه جمعی ایرانیان پاک نشده است.
طبق گزارش سازمان آتشنشانی، ۷۸ هزار و ۹۰۹ ساختمان ناایمن در تهران وجود دارد که ۶۰ مورد از آنها در وضعیت بحرانی قرار دارند. تنها در محدوده بازار تهران، ۱۱ ساختمان بحرانی و صدها مورد پرخطر شناسایی شدهاند. کارشناسان هشدار میدهند که این اعداد تنها بخش کوچکی از واقعیت هستند؛ چراکه ارزیابی فعلی فقط بر پایه ایمنی در برابر آتش انجام شده و معیارهایی همچون تابآوری در برابر زلزله و تراکم جمعیتی نادیده گرفته میشود.
با وجود هشدارهای پیاپی، بسیاری از طرحهای ایمنی هنوز اجرا نشدهاند. طرح نصب مخازن بزرگ آب برای اطفای حریق در بازار تهران هیچگاه عملی نشد؛ زیرا برخی نهادها حتی با نصب یک تابلو برای آغاز پروژه نیز مخالفت کردند. در همین حال، در پشتبامها کپسولهای گاز انباشته شده و رستورانها چندین هزار لیتر گاز مایع را در طبقات بالا ذخیره میکنند.
حادثهی پلاسکو در سال ۱۳۹۵ و فاجعهی متروپل در آبادان یادآور این واقعیتاند که بیتوجهی به ایمنی، بهایی سنگین دارد. استفاده از تجهیزات ناایمن، تغییر کاربری بدون مجوز و ضعف نظارت ساختوساز، از جمله دلایل اصلی تکرار چنین فجایعی هستند.
به گفتهی مهدی زارع، رئیس مرکز پیشبینی زلزله، تهران در فهرست «شهرهای در انتظار فاجعه انسانی» قرار دارد. بیش از ۱۱ میلیون نفر در مناطق پرخطر زندگی میکنند و تراکم بالای جمعیت، آسیبپذیری پایتخت را چندبرابر کرده است. زارع میگوید اگر شاخصهای واقعی تابآوری در برابر زلزله در نظر گرفته شود، تعداد ساختمانهای ناایمن بسیار بیش از آمار فعلی خواهد بود.
کارشناسان هشدار میدهند که حتی ساختمانهای نوساز نیز میتوانند ناایمن باشند؛ بهویژه زمانیکه در محیطهای پرتراکم ساخته شده یا کاربریهای پرجمعیت در آنها مستقر میشود. نوسازی بدون توجه به ظرفیت شهری، فقط «ظاهر ایمنی» ایجاد میکند، نه واقعیت آن.
به گفتهی کارشناسان، تابآوری شهری تنها با مشارکت مردم و درک اجتماعی خطر حاصل میشود. هیچ اقدام فنی بدون همراهی شهروندان پایدار نخواهد بود. در شهری که هم آتش و هم زلزله در کمین است، فاصله میان هشدار و فاجعه گاه تنها یک تصمیم نادیدهگرفتهشده است.
تهران در آستانه بحرانی چندوجهی قرار دارد؛ شهری که در برابر زلزله آسیبپذیر است، ساختمانهایش فرسودهاند و هشدارهای کارشناسان به گوش مسئولان نمیرسد. تا زمانیکه ایمنی به مطالبه عمومی تبدیل نشود، هر زنگ خطری ممکن است آخرین هشدار باشد.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
