به گزارش اطلاع با ما ، تهران : در حالیکه تهران با جیرهبندی خاموش و افت فشار گسترده روبهروست، دولت به جای اجرای برنامه اضطراری آب، از طرحهایی غیرواقعی چون «مخزن خانگی» و «تخلیه پایتخت» سخن میگوید. بحران به نقطه امنیتی رسیده و زمان تصمیم واقعی فرا رسیده است.
بحران آب در تهران دیگر هشدار نیست، واقعیت است. افت شدید ذخایر سدها، جیرهبندی خاموش شبانه و افت فشار مکرر، نشانههایی از ورود پایتخت به مرحله «مدیریت کمبود» است. با وجود این شرایط، دولت به جای اعلام طرح اضطراری شفاف، از مردم میخواهد در خانه «مخزن ذخیره آب» نصب کنند؛ اقدامی که نه راهحل بحران، بلکه انتقال مسئولیت از دولت به خانوادههاست.
در روزهایی که گزارشهای میدانی از قطع آب شبانه در محلات تهران منتشر میشود، وزیر نیرو مدعی است «کاهش فشار برای مهار هدررفت» اجرا میشود و از مردم میخواهد «شبها در آرامش» باشند. اما وقتی فشار تا صفر میرسد و شهروندان از ساعت ۲۲ تا ۶ صبح بدون آب میمانند، دیگر سخن از «مدیریت علمی» بیمعناست. جیرهبندی عملاً آغاز شده، بیآنکه نقشه زمانی یا جدول منطقهای منتشر شود.
رئیسجمهور هشدار داده اگر تا آذر باران نبارد «ممکن است تهران را تخلیه کنیم»؛ جملهای که موجی از نگرانی عمومی ایجاد کرده است. در همین حال برخی نمایندگان مجلس، به جای جستوجوی راهحل، بحران را به «بدحجابی و کاهش برکات الهی» ربط دادهاند؛ دیدگاهی که هیچ پشتوانه علمی ندارد و تنها افکار عمومی را از ریشه مسئله منحرف میکند. در حالی که کشورهای همسایه با برنامهریزی منابع آبی خود را مدیریت کردهاند، ایران همچنان درگیر توجیهات غیرعلمی است.
نصب مخازن خانگی و کاهش فشار بدون اطلاعرسانی، به معنای خصوصیسازی ریسک است؛ یعنی هرکه توان مالی دارد، آب دارد و بقیه با بطری و سطل در صف میمانند.
در شهرهایی چون کیپتاون (۲۰۱۸) و سائوپائولو (۲۰۱۴)، دولتها با برنامه شفاف، سقف مصرف روزانه ۵۰ لیتر برای هر نفر و نقشه زمانبندی دقیق توانستند از روز صفر عبور کنند. در پرت استرالیا نیز آبشیرینکنها و بازچرخانی آب، منبعی پایدار ساخت. در مقابل، در ایران حتی نقشه جیرهبندی منتشر نشده و هیچ بسته سیاستی آزمودهشدهای اعلام نمیشود.
نقشه جیرهبندی کجاست و چه مناطقی در چه ساعاتی در معرض قطع آباند؟
تهران تشنه است، اما ریشه بحران نه در آسمان بلکه در زمین و سیاستهاست. تا زمانی که دولت به جای تصمیم شجاعانه، از توصیههای نمایشی و طرحهای خیالی سخن بگوید، وضعیت از «کمبود» به «فاجعه» خواهد رسید. مدیریت بحران یعنی شفافیت، برنامه و عدالت در دسترسی؛ نه انتقال مسئولیت به مردم.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ