کد خبر : 241035
تاریخ انتشار : یکشنبه ۱۸ آبان ۱۴۰۴ - ۸:۵۲

تهران تشنه و مسئولان در خواب؛ نسخه‌های خیالی برای شهری در آستانه بی‌آبی

تهران تشنه و مسئولان در خواب؛ نسخه‌های خیالی برای شهری در آستانه بی‌آبی
در حالی‌که تهران با جیره‌بندی خاموش و افت فشار گسترده روبه‌روست، دولت به جای اجرای برنامه اضطراری آب، از طرح‌هایی غیرواقعی چون «مخزن خانگی» و «تخلیه پایتخت» سخن می‌گوید. بحران به نقطه امنیتی رسیده و زمان تصمیم واقعی فرا رسیده است.

تهران تشنه و مسئولان در خواب؛ نسخه‌های خیالی برای شهری در آستانه بی‌آبی

به گزارش اطلاع با ما ، تهران : در حالی‌که تهران با جیره‌بندی خاموش و افت فشار گسترده روبه‌روست، دولت به جای اجرای برنامه اضطراری آب، از طرح‌هایی غیرواقعی چون «مخزن خانگی» و «تخلیه پایتخت» سخن می‌گوید. بحران به نقطه امنیتی رسیده و زمان تصمیم واقعی فرا رسیده است.

تهران در آستانه روز صفر آبی

بحران آب در تهران دیگر هشدار نیست، واقعیت است. افت شدید ذخایر سدها، جیره‌بندی خاموش شبانه و افت فشار مکرر، نشانه‌هایی از ورود پایتخت به مرحله «مدیریت کمبود» است.
با وجود این شرایط، دولت به جای اعلام طرح اضطراری شفاف، از مردم می‌خواهد در خانه «مخزن ذخیره آب» نصب کنند؛ اقدامی که نه راه‌حل بحران، بلکه انتقال مسئولیت از دولت به خانواده‌هاست.

از هشدار تا تناقض در گفتار مسئولان

در روزهایی که گزارش‌های میدانی از قطع آب شبانه در محلات تهران منتشر می‌شود، وزیر نیرو مدعی است «کاهش فشار برای مهار هدررفت» اجرا می‌شود و از مردم می‌خواهد «شب‌ها در آرامش» باشند.
اما وقتی فشار تا صفر می‌رسد و شهروندان از ساعت ۲۲ تا ۶ صبح بدون آب می‌مانند، دیگر سخن از «مدیریت علمی» بی‌معناست. جیره‌بندی عملاً آغاز شده، بی‌آنکه نقشه‌ زمانی یا جدول منطقه‌ای منتشر شود.

اظهارات عجیب؛ از تخلیه تهران تا ربط دادن خشکسالی به حجاب

رئیس‌جمهور هشدار داده اگر تا آذر باران نبارد «ممکن است تهران را تخلیه کنیم»؛ جمله‌ای که موجی از نگرانی عمومی ایجاد کرده است.
در همین حال برخی نمایندگان مجلس، به جای جست‌وجوی راه‌حل، بحران را به «بدحجابی و کاهش برکات الهی» ربط داده‌اند؛ دیدگاهی که هیچ پشتوانه علمی ندارد و تنها افکار عمومی را از ریشه مسئله منحرف می‌کند.
در حالی که کشورهای همسایه با برنامه‌ریزی منابع آبی خود را مدیریت کرده‌اند، ایران همچنان درگیر توجیهات غیرعلمی است.

بحران مدیریت؛ وقتی دولت ریسک را به مردم منتقل می‌کند

نصب مخازن خانگی و کاهش فشار بدون اطلاع‌رسانی، به معنای خصوصی‌سازی ریسک است؛ یعنی هرکه توان مالی دارد، آب دارد و بقیه با بطری و سطل در صف می‌مانند.

این سیاست‌ها هزینه‌های پنهان سنگینی دارد:

افزایش هزینه خانوارها برای خرید پمپ و مخزن

خطر آلودگی ثانویه آب ذخیره‌شده

آسیب به کسب‌وکارهای شبانه

بی‌عدالتی در دسترسی به آب سالم

وقتی دنیا بحران را مدیریت کرد، نه پنهان

در شهرهایی چون کیپ‌تاون (۲۰۱۸) و سائوپائولو (۲۰۱۴)، دولت‌ها با برنامه شفاف، سقف مصرف روزانه ۵۰ لیتر برای هر نفر و نقشه زمان‌بندی دقیق توانستند از روز صفر عبور کنند.
در پرت استرالیا نیز آب‌شیرین‌کن‌ها و بازچرخانی آب، منبعی پایدار ساخت.
در مقابل، در ایران حتی نقشه جیره‌بندی منتشر نشده و هیچ بسته سیاستی آزموده‌شده‌ای اعلام نمی‌شود.

پرسش‌های بی‌پاسخ از مدیریت بحران

نقشه جیره‌بندی کجاست و چه مناطقی در چه ساعاتی در معرض قطع آب‌اند؟

تعرفه بازدارنده برای مصرف بالا چه زمانی اجرا می‌شود؟

برنامه نوسازی شبکه فرسوده چه شد؟

چرا به جای شفافیت، توصیه به «مخزن خانگی» داده می‌شود؟

جمع‌بندی؛ بحران مدیریت، نه بحران بارش

تهران تشنه است، اما ریشه بحران نه در آسمان بلکه در زمین و سیاست‌هاست. تا زمانی که دولت به جای تصمیم شجاعانه، از توصیه‌های نمایشی و طرح‌های خیالی سخن بگوید، وضعیت از «کمبود» به «فاجعه» خواهد رسید.
مدیریت بحران یعنی شفافیت، برنامه و عدالت در دسترسی؛ نه انتقال مسئولیت به مردم.

این گزارش بر پایه بررسی‌های تحریریه اطلاع باما و مرور داده‌های منتشرشده در رسانه‌های کشور تنظیم شده است.

کانال اطلاع باما در تلگرام

برچسب ها :بی‌آبی ، تهران

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.