به گزارش اطلاع با ما ، بحران کمبود پرستار در ایران: کمبود نیروی پرستاری در ایران به یک بحران جدی تبدیل شده و با افزایش مهاجرت پرستاران به کشورهایی مانند آلمان و نروژ، اوضاع وخیمتر شده است. به گفته شهلا جهانگیرفر، رئیس هیأت مدیره نظام پرستاری بوشهر، در برخی بیمارستانها برای ۱۸ تخت فقط ۲ پرستار در شیفت شب حضور دارند.
مشکلات پرستاران: اضافهکاریهای اجباری با نرخ پایین (۵۵ تا ۱۲۰ هزار تومان در ساعت) و عدم تأمین حقوق کافی، باعث نارضایتی پرستاران شده است. هزینههای ایابوذهاب نیز درآمد اضافهکاری را بیاثر کرده است.
مهاجرت و ترک خدمت: سالانه حدود ۱۵۰۰ پرستار دولتی ترک خدمت میکنند، که این رقم برابر با کمبود پرسنل دو بیمارستان بزرگ است. مهاجرت نیز بهویژه در کادر اتاق عمل افزایش یافته است.
پیشنهادها: ساماندهی موظفی پرستاران، کاهش تختها در بخشهای شلوغ، و افزایش بودجه دولتی برای حقوق و اضافهکاری پرستاران ضروری است.
در این شرایط، تکرار بحرانهایی مانند کرونا میتواند نظام سلامت را با مشکلاتی بسیار جدیتر مواجه کند.
ساختار ناکارآمد در نظام سلامت: کمبود نیروی پرستاری در ایران، نتیجه عدم برنامهریزی طولانیمدت و اجرای سیاستهای کوتاهنگرانه است. استخدام ناکافی، عدم تناسب حقوق و مزایا با شرایط کاری و نادیده گرفتن نیازهای نیروی انسانی از جمله دلایل اصلی است.
مهاجرت نیروی کار متخصص: افزایش تقاضا برای پرستاران ایرانی در کشورهای توسعهیافته مانند آلمان و نروژ، با توجه به حقوق و شرایط کاری بهتر، باعث تشدید کمبود نیروی انسانی در داخل شده است.
خطر برای بیماران: کاهش تعداد پرستاران به معنای افت کیفیت خدمات و افزایش فشار کاری بر نیروی موجود است. این موضوع میتواند منجر به افزایش اشتباهات پزشکی، کاهش نظارت بر بیماران، و در نهایت تهدید سلامت جامعه شود.
ناکارآمدی در بحرانها: در صورت وقوع دوباره یک پاندمی مانند کرونا، نظام سلامت ایران به دلیل کمبود نیروی انسانی و تجربه پرستاران، توان مقابله با بحران را نخواهد داشت.
افزایش نارضایتی عمومی: بیماران و خانوادههایشان به دلیل کاهش کیفیت مراقبتهای درمانی، احساس نارضایتی بیشتری خواهند داشت. این مسئله میتواند اعتماد عمومی به نظام سلامت را خدشهدار کند.
هزینههای اضافی برای دولت: افزایش مهاجرت و ترک خدمت پرستاران، دولت را مجبور به هزینهکردن برای استخدام نیروی جایگزین یا اعمال سیاستهای تشویقی پرهزینه خواهد کرد.
افزایش حقوق و مزایا: بازنگری در حقوق و اضافهکاری پرستاران برای تطابق با شرایط اقتصادی و هزینههای زندگی.
تسهیل فرآیند استخدام: افزایش سهمیه جذب دانشجویان پرستاری و استخدام فارغالتحصیلان جدید.
جلوگیری از مهاجرت: فراهمکردن شرایط کاری بهتر، فرصتهای رشد شغلی و امنیت شغلی برای پرستاران.
تقویت برنامهریزی بلندمدت: تدوین نقشه راه جامع برای رفع کمبود نیروی انسانی و اصلاح ساختار نظام سلامت.
بحران کمبود پرستار در ایران، زنگ خطری جدی برای آینده نظام سلامت است. اگر دولت و نهادهای مرتبط نتوانند اقدامات اساسی انجام دهند، این مسئله میتواند به یک بحران ملی تبدیل شود، که همزمان سلامت عمومی و اعتبار نظام درمانی کشور را تهدید خواهد کرد.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
