به گزارش اطلاع با ما ، توافق اخیر ایران و آژانس بینالمللی انرژی اتمی که توسط عراقچی و گروسی در مصر اعلام شد، با روایتهای متناقض و ابهامات جدی همراه است. تحلیلها نشان میدهد این توافق میتواند ایران را در مسیر امتیازدهی مستمر و کاهش قدرت مانور سیاسی و نظامی قرار دهد. پذیرش خواستههای آژانس و اروپا، در کنار تهدیدات نظامی محتمل و بیثباتی اقتصادی داخلی، ممکن است پیامدهای زیانباری برای کشور داشته باشد.
عراقچی تأکید دارد که ایران تنها براساس قانون مجلس و بدون دسترسی بازرسان آژانس به تاسیسات حساس توافق کرده، اما گروسی مدعی دسترسی کامل بازرسان و ارائه اطلاعات مربوط به مواد غنیشده است. اختلاف این دو روایت نشاندهنده ابهامات جدی در مسیر اعتمادسازی یکطرفه ایران است.
دولت تصور میکند با امتیازدهی به آژانس میتواند رضایت اروپا را جلب و مانع بازگشت قطعنامهها شود. اروپاییها سه شرط برای تمدید مکانیسم ماشه مطرح کردهاند: دو سطح همکاری با آژانس و آغاز مذاکرات جامع با آمریکا. اگر روایت گروسی درست باشد، دو شرط تحقق یافته و شرط سوم باقی میماند؛ شرطی که شامل موضوعات فراتر از هستهای مثل مسائل نظامی و موشکی است.
عقبنشینی ایران باعث میشود غرب و رژیم صهیونیستی جسارت بیشتری در تهدید و اقدامات خصمانه پیدا کنند. افزایش دسترسی آژانس به اطلاعات فنی، اشراف دشمنان بر برنامه هستهای ایران را تقویت میکند و توان عملیاتی آنها برای اقدامات نظامی افزایش مییابد.
تعلیقهای ششماهه و بیثباتی ایجاد شده در داخل کشور، فضای اقتصادی و تصمیمگیری بلندمدت را مختل میکند. عدم قطعیت، سرمایهگذاری و فعالیتهای اقتصادی را کاهش میدهد و ضعف مستمر ایران در برابر تهدیدات خارجی را تشدید میکند.
باتلاق توافق با آژانس، ایران را به مسیر امتیازدهی مداوم و محدود کردن آزادی عمل سیاسی و نظامی میکشاند. این توافق ممکن است برای جریانهای غربگرا داخلی مطلوب باشد، اما در مجموع منافع ملی ایران را تهدید میکند و پیامدهای اقتصادی، سیاسی و امنیتی قابل توجهی دارد.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
