به گزارش اطلاع با ما ، ایرانخودرو :حسین مقیسه– صورتهای مالی جدید ایرانخودرو از زیان سنگین ریالی حکایت دارد، اما بررسی دقیقتر دادههای دلاری و شاخصهای تولید نشان میدهد این زیان بیشتر نتیجه تورم، ناترازی انرژی و سیاست قیمتگذاری دستوری است تا ضعف مدیریتی. اصلاحات ساختاری و کاهش هزینههای غیرعملیاتی، مسیر بازگشت این خودروساز به سوددهی را هموار کرده است.
در نگاه اول، زیان ۱۳۵هزار میلیارد ریالی ایرانخودرو شوکآور است، اما تحلیل دلاری عملکرد نیمسال ۱۴۰۴ تصویر دیگری ارائه میدهد. میانگین دلاری فروش هر خودرو از ۶,۹۲۳ دلار در سال ۱۴۰۳ به ۶,۳۶۹ دلار در سال ۱۴۰۴ کاهش یافته است؛ افتی نزدیک به هشت درصد. این یعنی محصولات ایرانخودرو در مقیاس جهانی ارزانتر فروخته شدهاند، در حالیکه هزینهها دلاری افزایش داشتهاند.
اگر نرخ دلاری فروش ثابت میماند، زیان دلاری شرکت تا ۶.۷ درصد کاهش مییافت. با قیمتگذاری منطقیتر، حتی امکان حذف کامل زیان نیز وجود داشت.
مقایسه قیمت کارخانهای و بازار آزاد نشان میدهد میانگین قیمت دلاری محصولات ایرانخودرو در کارخانه حدود ۶,۳۶۹ دلار و در بازار حدود ۱۰,۸۰۰ دلار است. اگر مجوز فروش در محدوده ۱۰ درصد کمتر از بازار آزاد صادر میشد، میانگین قیمت به حدود ۸,۸۰۰ دلار میرسید. این فاصله به معنای ۲,۴۶۶ دلار سود از دسترفته در هر خودرو است؛ معادل حدود ۲.۷۵ میلیارد ریال. در مجموع، این تفاوت میتوانست بیش از ۵۳ هزار میلیارد تومان به درآمد شرکت بیفزاید و تراز مالی را از زیان سنگین به سود حدود ۴۰۰ هزار میلیارد ریالی تبدیل کند — سودی که میتوانست بهطور غیرمستقیم منبع درآمدی برای دولت نیز باشد.
در دوره مدیریتی جدید، چند اقدام کلیدی برای بازسازی ساختار هزینهها انجام شده است:
جلوگیری از پیشفروشهای صوری و کاهش تعهدات تحویل به ۱۴۰ هزار دستگاه
رشد تولید به ۲۶۳ هزار دستگاه؛ بیشترین سطح نیمسال از ۱۳۹۷ تاکنون
این روندها نشانه آغاز یک اصلاح واقعی در صنعت خودروسازی است، نه صرفاً تغییر مدیران.
زیان ریالی ایرانخودرو را باید در بستر محیطی نیز تحلیل کرد. افزایش قیمت انرژی، قطعیهای مکرر برق و گاز در بهار و تابستان ۱۴۰۴، جنگ ۱۲روزه منطقهای که زنجیره تأمین را مختل کرد و شدت گرفتن تحریمها، همگی هزینههای تولید را بالا بردهاند. در چنین فضایی، حفظ سطح تولید و کاهش هزینههای غیرعملیاتی بهمعنای انضباط مالی و ثبات مدیریتی است، نه شکست.
ایرانخودرو امروز در نقطهای تاریخی ایستاده است؛ جایی میان زیان روی کاغذ و اصلاح واقعی در عمل. افزایش زیان ریالی نتیجه مستقیم تورم، ناترازی انرژی و قیمتگذاری دستوری است، نه ناکارآمدی مدیریت. اگر سیاستگذار از محدودیتهای قیمتی فاصله بگیرد، این شرکت میتواند از زیان انباشته به سود پایدار و قابلتوسعه برسد — نقطهای که شاید آغاز بازگشت عقلانیت اقتصادی به صنعت خودرو باشد.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
