به گزارش اطلاع با ما ، عفاف و حجاب: در حالی که کشور هنوز از التهابات سیاسی و روانی اخیر عبور نکرده، خبر تشکیل «اتاق وضعیت عفاف و حجاب» و بهکارگیری ۸۰ هزار نیروی آموزشدیده، واکنشهای گستردهای را برانگیخته است. کارشناسان سیاسی هشدار میدهند که چنین طرحهایی در شرایط پرتنش، میتواند به گسترش شکاف اجتماعی و بحران اعتماد میان مردم و حاکمیت منجر شود.
«مومننسب»، دبیر ستاد امر به معروف و نهی از منکر استان تهران، از تشکیل اتاق وضعیت عفاف و حجاب خبر داده و هدف آن را مقابله با «سکولاریسم و بیتفاوتی اجتماعی» اعلام کرده است. او همچنین از مردم برای عضویت در «قرارگاه ناظران مردمی» دعوت کرده و گفته است این اتاق وظیفه رصد و تحلیل کنشهای دشمن و طراحی راهکارهای فرهنگی، رسانهای و قانونی را برعهده دارد. اما اعلام بهکارگیری ۸۰ هزار نیروی آموزشدیده برای اجرای این طرح، موجی از واکنشها را در جامعه برانگیخته است.
زمان اجرای این طرح، همزمان با توقف موقت قانون حجاب و عفاف توسط شورای عالی امنیت ملی و روزهای پرتنش پس از درگیریهای منطقهای، پرسشبرانگیز است. کارشناسان هشدار میدهند که در فضایی چنین حساس، هرگونه اقدام میدانی سختگیرانه میتواند به التهاب اجتماعی جدیدی منجر شود. تنها کافی است یکی از نیروهای اجرایی در مواجهه با مردم رفتار نادرستی نشان دهد تا جرقه بحران تازهای زده شود؛ بحرانی که میتواند اعتماد عمومی را بیش از پیش تضعیف کند.
رسول منتجبنیا، دبیرکل حزب جمهوریت ایران اسلامی، در واکنش به این موضوع گفته است: «نمیشود هر نهادی بدون شفافیت و هماهنگی با دولت، اقدام به تصمیمگیری در حوزههای اجتماعی کند. اگر این ستاد زیر نظر رئیسجمهور است، چرا فراتر از اختیارات قانونی عمل میکند؟» او با تأکید بر لزوم شفافیت و اقناع مردم افزود: «امر به معروف و نهی از منکر یک دانش و فن است، نه عملی سلیقهای. نمیتوان افرادی را بدون شناخت از معروف و منکر راهی خیابانها کرد. تجربه گشت ارشاد نشان داد که رفتارهای خشن نتیجهای جز نفرت اجتماعی ندارد.»
منتجبنیا تصریح کرد که حکومت اسلامی باید بر پایه عدالت، گفتوگو و شنیدن صدای مردم اداره شود. او گفت: «موفقیت حاکمیت در سکوت مردم نیست، بلکه در اقناع و همراهی مردم است. اگر تصمیمات اجتماعی با توضیح، احترام و شفافیت همراه شود، جامعه خود از ارزشهای فرهنگی دفاع میکند، نه از ترس مجازات.»
تشکیل اتاق وضعیت عفاف و حجاب، اگر بدون پشتوانه کارشناسی و هماهنگی ملی انجام شود، ممکن است نتیجهای معکوس داشته باشد. جامعهای که از التهاب سیاسی و روانی عبور نکرده، نیاز به آرامش، گفتوگو و اعتمادسازی دارد، نه طرحهایی که احتمال درگیری و سوءتفاهم را بالا میبرد. پایداری فرهنگی زمانی به دست میآید که مردم، نه مأموران، پرچمدار ارزشهای اجتماعی باشند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
