به گزارش اطلاع با ما ، سرپرست مرکز امور اجتماعی استانداری تهران با تأکید بر اینکه کافهها بخشی از حیات اجتماعی جوانان شدهاند، با برخوردهای تند با این صنف مخالفت کرد. او معتقد است به جای حذف این فضاها باید گزینههای جذاب فرهنگی، هنری، ورزشی و اجتماعی برای جوانان ایجاد شود.
کافهها در سالهای اخیر از یک فضای صرفاً پذیرایی فاصله گرفته و برای بخشی از جوانان به محلی برای گفتوگو، دیدار دوستان، فعالیتهای اجتماعی و گذراندن اوقات فراغت تبدیل شدهاند. همین موضوع باعث شده نحوه مواجهه با این اماکن به یکی از بحثهای اجتماعی شهر تهران تبدیل شود.
در همین زمینه، سرپرست مرکز امور اجتماعی استانداری تهران معتقد است برخورد با کافهها نباید بر پایه نگاه منفی و حذف این فضاها باشد؛ بلکه باید پیش از هر چیز پرسید چرا بخشی از جوانان چنین مکانهایی را برای حضور و تعامل انتخاب میکنند.
عبدالرضا چراغعلی با اشاره به وضعیت کافههای استان تهران گفته است حدود سه هزار کافه در این استان فعالیت دارند و طبق بررسیهای انجامشده، روزانه بیش از ۴۵۰ هزار نفر-ساعت از زمان جوانان در این اماکن سپری میشود.
این آمار از نگاه مسئولان اجتماعی، نشاندهنده یک واقعیت در سبک زندگی شهری است؛ واقعیتی که نمیتوان صرفاً با برخورد سلبی با آن مواجه شد.
کافه برای بسیاری از جوانان تنها محلی برای صرف نوشیدنی یا غذا نیست. دیدار با دوستان، گفتوگو، کار با لپتاپ، مطالعه و حتی شکلگیری ارتباطات اجتماعی بخشی از کارکردهایی است که این فضاها در زندگی شهری پیدا کردهاند.
یکی از نکات مطرحشده از سوی سرپرست مرکز امور اجتماعی استانداری تهران این است که پیش از انتقاد از حضور جوانان در کافهها باید بررسی کرد چه گزینههای جذاب دیگری در اختیار آنها قرار گرفته است.
اگر فضای ورزشی، فرهنگی، هنری و اجتماعی به اندازه کافی وجود داشته باشد و بتواند نیازهای نسل جوان را پاسخ دهد، بخشی از اوقات فراغت آنان به طور طبیعی به این فضاها منتقل خواهد شد.
بنابراین مسئله فقط خود کافه نیست؛ مسئله بزرگتر، نحوه طراحی فضاهای اجتماعی برای نسل جوان است.
چراغعلی با اشاره به همین موضوع تأکید کرده که جوانان متعلق به همین جامعهاند و حتی فرزندان برخی از افرادی که با کافهها مخالفت میکنند نیز در چنین مکانهایی حضور دارند.
این نگاه تلاش میکند بحث کافهها را از یک موضوع صرفاً صنفی خارج کرده و آن را در چارچوب گستردهتری از تغییرات اجتماعی و سبک زندگی جوانان بررسی کند.
از این منظر، به جای اینکه حضور جوانان در کافه صرفاً یک مسئله تلقی شود، باید علت استقبال آنها از این فضاها نیز مورد توجه قرار گیرد.
البته حمایت از فعالیت کافهها به معنای نادیده گرفتن تخلف نیست.
سرپرست مرکز امور اجتماعی استانداری تهران نیز تأکید کرده است کافههایی که قوانین را رعایت نمیکنند باید با برخورد قانونی مواجه شوند. تفاوت در اینجاست که میان اجرای قانون و برخوردهای تند و گسترده تفکیک قائل شویم.
بر اساس این دیدگاه، فعالیت صنفی باید در چارچوب مقررات انجام شود، اما تخلف یک مجموعه نباید بهانهای برای نگاه منفی به کل صنف باشد.
یکی از چالشهای مهم مطرحشده، کمبود یا جذاب نبودن برخی فضاهای جایگزین است.
اگر قرار باشد جوانان زمان کمتری را در کافهها سپری کنند، طبیعتاً باید گزینههای دیگری در اختیارشان قرار گیرد؛ فضاهایی که علاوه بر دسترسی مناسب، از نظر کیفیت، هزینه و جذابیت اجتماعی نیز بتوانند با نیازهای آنها هماهنگ باشند.
باشگاههای ورزشی، مراکز فرهنگی، کتابخانهها، خانههای جوان، برنامههای هنری و فضاهای عمومی میتوانند بخشی از این نیاز را پاسخ دهند؛ البته مشروط به اینکه متناسب با سلیقه و سبک زندگی امروز طراحی شوند.
بحث کافهها تنها یکی از موضوعاتی است که در سخنان این مقام مسئول مطرح شده است. وضعیت سکونتگاههای غیررسمی، مشارکت اجتماعی، محیط زیست و آلودگی هوا نیز از جمله مسائل مورد توجه مرکز امور اجتماعی استانداری تهران عنوان شدهاند.
بر اساس اظهارات چراغعلی، حدود ۲۰ درصد از سطوح سکونتی استان در محدوده سکونتگاههای غیررسمی و حاشیهای قرار دارد و طرح «محلهمحوری» نیز در ۱۷۱ محله استان دنبال میشود.
در این رویکرد، مشارکت مردم و شوراهای محلی قرار است نقش پررنگتری در شناسایی مشکلات و تصمیمگیری درباره مسائل محلات داشته باشد.
یکی از نکات قابل توجه در این نگاه، توجه به تغییرات اجتماعی تهران است. پایتخت شهری متنوع با گروههای مختلف قومی، فرهنگی و اجتماعی است و همین تنوع میتواند به جای تبدیل شدن به چالش، به فرصتی برای افزایش مشارکت اجتماعی تبدیل شود.
بر همین اساس، استفاده از ظرفیت سازمانهای مردمنهاد و گروههای محلی نیز مورد تأکید قرار گرفته است.
در نهایت، مسئله کافهها را نمیتوان صرفاً با سؤال «کافه باشد یا نباشد؟» خلاصه کرد. پرسش مهمتر این است که جوانان امروز چه فضاهایی برای معاشرت، تفریح، گفتوگو و فعالیت اجتماعی در اختیار دارند؟
اگر پاسخ به این سؤال روشن نباشد، حذف یا محدود کردن یک فضا الزاماً نیاز اجتماعی موجود را از بین نمیبرد؛ بلکه ممکن است فقط محل بروز آن را تغییر دهد.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
