به گزارش اطلاع با ما ، چاقوی جراحی: شیدا حصاری– ما در برابر روپوش سفید خلع سلاح میشویم. عربلوها از همین حفرهی روانشناختی استفاده میکنند و هرروز تعداد قربانیها زیادتر خواهند شد!
خبر دستگیری «مهدی عربلو» شوکهکننده بود اما عجیب نبود. مردی که با مدرک دیپلم و جعل عنوان «فوق تخصص جراحی پلاستیک»، سالها تیغ جراحی به دست میگرفت و در بیمارستانهای رسمی تهران روی صورت مردم نقاشی میکرد.
او ماهها فراری بود، اما قبل از فرار، صدها نفر با پای خودشان زیرِ تیغش رفتند و حالا با صورتهای آسیبدیده و نقص عضو، شاکیان پروندهای هستند که نشان میدهد چطور یک شیاد توانسته حتی سیستم نظارتی را دور بزند.
وقتی آمار سازمان نظام پزشکی از رشد ۱۰درصدی شکایتها و شناسایی هزاران مداخلهگر غیرمجاز در سال ۱۴۰۳ خبر میدهد، یعنی ما به تابلوهای پرزرقوبرق و فالوورهای اینستاگرام بیشتر از شماره نظامپزشکی اعتماد میکنیم.
آنها اعتماد کورکورانهی ما را جلب میکنند و جانهایی را که برای زیبایی به حراج گذاشتهایم، به بازی میگیرند.
جامعهای که ظاهر را به تخصص ترجیح میدهد ممکن است بارها و بارها قربانی این اتفاقات بشود. ما آنقدر اسیر ویترینهای شیک شدهایم که یادمان میرود پشت آن روپوش سفید، ممکن است به جای یک پزشک قسمخورده، یک قصاب پولپرست پنهان شده باشد.
در عصری که با چند کلیک ساده میتوان اعتبار آدمها را جستوجو کرد خوشبین بودن نهایت سهلانگاری است.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
