به گزارش اطلاع با ما ، تربیت مجازی: در حالی که والدین ایرانی با حساسیت از فرزندانشان در برابر آسیبهای اجتماعی و اخلاقی محافظت میکنند، غفلت از فضای مجازی، این تلاشها را بیثمر کرده است. بسیاری از پدران و مادران که درِ خطرهای واقعی را بستهاند، پنجرهی خطرناک دنیای مجازی را بهروی فرزندانشان باز گذاشتهاند.
در خانوادههای ایرانی، پدر و مادرها با دلسوزی و وسواس، فرزندان خود را از آسیبهای اجتماعی، اخلاقی و حتی غذایی دور نگه میدارند. کنترل دوستان، انتخاب مدرسه مناسب، نظارت بر فیلم و موسیقی مصرفی و حتی تغذیه سالم، بخشی از دغدغههای روزمره والدین است. این مراقبتها تا سالهای جوانی فرزندان ادامه دارد و در ظاهر، والدین هیچ فرصتی برای خطا باقی نمیگذارند.
اما درست در نقطهای که باید بیشترین مراقبت صورت گیرد، یعنی فضای مجازی، غفلت آغاز میشود. از دوران کرونا به بعد، گوشیهای هوشمند خیلی زودتر از سن مناسب در دست کودکان قرار گرفتند؛ ابتدا با توجیه آموزش آنلاین، و سپس با عادت به «سکوت دیجیتالی» که حضور فرزندان در خانه ایجاد میکند. نتیجه آن شد که کودکان و نوجوانان امروز، بیش از هر نسل دیگری در معرض محتواهای بیپایه و گاه آسیبزا قرار گرفتند.
فرزندان در شبکههای اجتماعی با دنیایی روبهرو میشوند که هیچ شباهتی به آموزههای خانوادگی ندارد. بسیاری از والدین که بر رفتار فرزندان در دنیای واقعی حساساند، حتی نمیدانند فرزندشان در دنیای مجازی با چه افرادی در ارتباط است یا چه محتوایی میبیند. شبهات فکری، ناهنجاریهای رفتاری و اعتیاد دیجیتالی از جمله پیامدهایی است که آرام و بیصدا تربیت نسل جدید را تحت تأثیر قرار داده است.
پدر و مادری که اجازه نمیدهند کودکشان پشت فرمان ماشین بنشیند، با خیال راحت گوشی هوشمند را در اختیار او میگذارند؛ غافل از اینکه این ابزار کوچک میتواند مسیر فکری، اخلاقی و حتی جسمی فرزند را دگرگون کند. چاقو و خودرو خطرناک نیستند اگر درست استفاده شوند؛ فضای مجازی هم چنین است — اما بیضابطه و زودهنگام، به همان اندازه مخرب خواهد بود.
در حالی که والدین با وسواس «درهای خانه» را بستهاند تا هیچ خطر بیرونی وارد نشود، پنجرههایی گشودهاند که از آن، آسیبهای فکری، اعتقادی و روانی بهآرامی وارد میشود. اگر تغذیه جسم کودک برای والدین اهمیت دارد، باید «تغذیه ذهن و روح» او در فضای مجازی هم به همان اندازه مهم تلقی شود.
آسیبهای حضور زودهنگام در فضای مجازی، مسئلهای جهانی است و بسیاری از کشورها قوانین سختگیرانهای در این زمینه دارند. در ایران نیز باید خانوادهها و نهادهای مسئول، با آموزش، فرهنگسازی و نظارت جدیتر، زمینه استفاده ایمن و سالم از فضای مجازی برای نسل آینده را فراهم کنند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ