به گزارش اطلاع با ما ، نابینایان در ایران: زندگی نابینایان در ایران با موانع گستردهای از جمله نبود زیرساختهای شهری، محدودیت دسترسی به آموزش و فرصتهای شغلی و بیتوجهی مسئولان روبهروست. بسیاری از افراد نابینا با وجود تحصیلات و توانمندیهای حرفهای، به دلیل نبود حمایتهای قانونی و مناسبسازی محیط، از استقلال اجتماعی و شغلی محروم ماندهاند. سازمان بهزیستی و برخی نهادها تلاشهایی برای توانمندسازی انجام دادهاند، اما چالشهای اساسی همچنان پابرجاست.
زندگی نابینایان در جامعهای که بیشتر بر پایه بینایی طراحی شده، پر از محدودیتهای فیزیکی و اجتماعی است. بسیاری از افراد نابینا، مانند سارا یوسفی، فارغالتحصیل نرمافزار، در حوزههای دیجیتال فعالیت میکنند و تجربه نشان میدهد عدم دسترسپذیری خیابانها، بانکها و ادارات، بزرگترین مانع استقلال آنان است.
ریحانه پروین، فارغالتحصیل ارشد ادبیات، میگوید نبود زیرساختهای مناسب در حملونقل عمومی، مدارس و فضاهای شهری باعث وابستگی نابینایان به دیگران شده است. دسترسی ناکافی به ابزارهای آموزشی، لپتاپ و نوتتیکر، مشکلات شغلی و نبود شایستهسالاری، استقلال آنها را محدود میکند.
ابزارهای اصلی مانند عصای سفید، چراغ راهنمای گویا و علائم لمسی پیادهروها، در ایران کافی نیستند و فقدان آنها موجب خطر و سوءاستفاده از نابینایان میشود. بیتوجهی مسئولان به این نیازهای پایه، استقلال و امنیت اجتماعی این افراد را تهدید میکند.
آرزو ذکاییفر، رئیس مرکز توسعه کارآفرینی بهزیستی، از ایجاد فرصتهای شغلی و آموزشهای فنی حرفهای برای نابینایان خبر میدهد. سال گذشته بیش از ۴ هزار فرصت شغلی برای افراد دارای معلولیت بینایی ایجاد شد و تسهیلات مالی نیز برای کارفرمایان در نظر گرفته شده است. با این حال، بسیاری از چالشهای اجتماعی و قانونی نابینایان هنوز باقی است.
برای ارتقای کیفیت زندگی نابینایان، لازم است قوانین و زیرساختها بهبود یابند، دسترسپذیری خدمات شهری و دیجیتال گسترده شود و فرصتهای شغلی و آموزش با توجه به توانمندیهای واقعی افراد ارائه شود. تنها در چنین شرایطی است که نابینایان میتوانند مستقل زندگی کنند و سهم خود را در جامعه ایفا نمایند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
