چرا علیرضا دبیر محبوب نیست اما علی تاجرنیا از انتقاد در امان مانده؟ / مقایسه دو تصویر برساخته

به گزارش اطلاع با ما ، علیرضا دبیر محبوب نیست: در فضای شبکه‌های اجتماعی، قضاوت درباره مدیران ورزشی بیشتر از آنکه بر اساس عملکرد باشد، بر پایه تصویر برساخته از شخصیت آن‌ها شکل می‌گیرد. مقایسه علیرضا دبیر و علی تاجرنیا نمونه‌ای از این تناقض است؛ یکی با وجود قهرمانی‌های جهانی، به شدت مورد انتقاد قرار گرفته و دیگری با وجود شکست‌های سنگین، واکنش تندی دریافت نکرده است.

قضاوت‌های مجازی؛ چرا عملکرد واقعی دیده نمی‌شود؟

در سال‌های اخیر، شبکه‌های اجتماعی به میدان اصلی قضاوت درباره مدیران ورزشی تبدیل شده‌اند. اما این قضاوت‌ها لزوماً بر پایه عملکرد واقعی نیستند. مقایسه علیرضا دبیر و علی تاجرنیا، این مسئله را به‌خوبی نشان می‌دهد.

دبیر؛ قهرمان کشتی، چهره‌ای نامحبوب در افکار عمومی

علیرضا دبیر در دوران ریاست بر فدراسیون کشتی ایران، توانست افتخارات بزرگی را رقم بزند؛ از جمله قهرمانی جهان در هر دو رشته آزاد و فرنگی. با این حال، در فضای مجازی او بیشتر هدف حملات و نقدهای تند قرار دارد تا تحسین.

تاجرنیا؛ شکست سنگین، ولی واکنش حداقلی

علی تاجرنیا در مقام مدیرعامل باشگاه استقلال، با یکی از سنگین‌ترین شکست‌های تاریخ این تیم در آسیا مواجه شد. با این وجود، نه استعفا داد و نه مورد حمله شدید کاربران فضای مجازی قرار گرفت. چرا؟

سیاست‌ورزی یا مدیریت ورزشی؟

بخش عمده تفاوت این دو، به شیوه نمایش شخصیت در رسانه‌ها بازمی‌گردد. دبیر، آشکارا چهره‌ای سیاسی و مدافع «هسته سخت نظام» است، در حالی که تاجرنیا سعی کرده تصویر یک مدیر فوتبالی و ناسیاسی از خود بسازد؛ حتی با وجود سابقه فعالیت سیاسی در جریان اصلاحات.

فوتبال بی‌اعتبار، کشتی ملی

در حافظه جمعی مردم، کشتی همچنان ورزش ملی و غرورآفرین است. در مقابل، فوتبال پس از وقایع سال ۱۴۰۱ بخشی از اعتبار اجتماعی خود را از دست داده است. به همین دلیل حساسیت‌ها نسبت به کشتی و دبیر بیشتر است.

شخصیت رسانه‌ای و اقتصاد توجه

فضای مجازی به منطق اقتصاد توجه عمل می‌کند. محتوای قطبی، احساسی و سیاسی بیشتر دیده می‌شود. علیرضا دبیر دقیقاً در این چارچوب قرار می‌گیرد، در حالی‌که تاجرنیا در منطقه خاکستری باقی مانده است.

نظریه گافمن و نقش‌آفرینی در عرصه عمومی

بر اساس نظریه «نمایش اجتماعی» گافمن، افراد در عرصه عمومی نقش‌هایی را بازی می‌کنند. دبیر با ایفای نقش «مدیر سیاسی–قهرمان» عملاً خود را در معرض قضاوت سیاسی قرار داده، اما تاجرنیا با ایفای نقش «مدیر بی‌طرف فوتبالی» از این موج در امان مانده است.

نتیجه‌گیری: آنچه دیده می‌شود، لزوماً واقعیت نیست

در دنیای شبکه‌های اجتماعی، عملکرد واقعی مدیران ورزشی به‌راحتی زیر سایه شخصیت رسانه‌ای آن‌ها قرار می‌گیرد. علیرضا دبیر با وجود موفقیت‌های ورزشی، به چهره‌ای قطبی تبدیل شده و علی تاجرنیا با وجود ناکامی، واکنش جدی‌ای دریافت نکرده است. این واقعیت نشان می‌دهد که نباید فقط به تصویر برساخته در فضای مجازی تکیه کرد.

این گزارش بر پایه بررسی‌های تحریریه اطلاع باما و مرور داده‌های منتشرشده در رسانه‌های کشور تنظیم شده است.

کانال اطلاع باما در تلگرام