به گزارش اطلاع با ما ۳۰ درصد ویلاهای شمال کشور خالیاند/شمال کشور با همه طراوتش، میزبان ویلاهایی است که اغلب خالی ماندهاند؛ نه برای زندگی، بلکه صرفاً برای سرمایهگذاری. طبق گزارشها، ۳۰ درصد ویلاهای مازندران و گیلان بلااستفادهاند، در حالی که بسیاری از مردم حتی از داشتن یک خانه کوچک محروم ماندهاند.
شمال ایران برای بسیاری نماد آرامش، زندگی و تفریح است؛ اما در دل این سرسبزی، هزاران ویلای لوکس ساخته شدهاند که شبها چراغشان خاموش است. با هر تعطیلی، جادههای منتهی به گیلان و مازندران پر از خودروهایی میشود که صاحبانشان راهی خانههایی هستند که شاید ماهها پیش پای آدمی به آنها نرسیده باشد.
بر اساس گزارش خبرگزاری تسنیم، در سال ۱۴۰۴ حدود ۳۰ درصد از ویلاهای گیلان و مازندران خالی هستند. این یعنی نزدیک به یکسوم از خانههای دوم در شمال کشور، تنها برای سرمایهگذاری ساخته شده و اغلب بدون سکنه ماندهاند.
مالکین این ویلاهای خالی، اغلب از ساکنان تهران، کرج و اصفهان هستند. گروهی از آنها این ویلاها را برای استفادههای گاهبهگاه خریداری کردهاند و برخی نیز در انتظار افزایش قیمت، صرفاً نقش سرمایهگذار را بازی میکنند.
همچنین برخی اتباع کشورهای عربی مانند عراق و کویت و حتی ایرانیهای مقیم اروپا و سایر نقاط جهان نیز در میان خریداران این ویلاها قرار دارند. آنها معمولاً سالی یکبار هم به ملک خود سر نمیزنند.
دستهای دیگر از مالکان، شرکتهای سرمایهگذاری ملکی و دلالانی هستند که پس از خرید، منتظر جهش قیمتی میمانند تا سود حداکثری ببرند. ویلاهای لوکس در مناطق پرطرفداری چون رامسر، نوشهر، چالوس و متل قو بیشترین تمرکز این گروه را به خود اختصاص دادهاند.
شاید تلخترین بخش ماجرا، شکاف طبقاتیای است که از میان این ساختمانهای خالی بیرون میزند. در حالی که بسیاری از هموطنان در حسرت داشتن یک خانه کوچک در حاشیه شهر هستند، ویلاهای خالی شمال با قیمتهای میلیاردی، در سکوت منتظر سود بیشترند. این تضاد، نماد بارز بیعدالتی در توزیع ثروت در جامعه است.
ویلاهای شمالی ایران، بهجای آنکه مأمن آرامش و زندگی باشند، به ابزار سودآوری گروهی خاص تبدیل شدهاند. نبود نظارت و نبود سیاستگذاری دقیق در حوزه مسکن دوم، باعث رشد خانههای خالی شده و شکاف اجتماعی را عمیقتر کرده است.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
