به گزارش اطلاع با ما ، گاردین: معامله ترامپ با ایران: محمد بَزّی- دونالد ترامپ بهطور یکجانبه ایالات متحده را از توافق هستهای با ایران خارج کرد و تحریمهایی را که اقتصاد ایران را فلج کرد، دوباره اعمال نمود. او توافق سال ۲۰۱۵ را که ایران پس از سالها مذاکره با شش قدرت جهانی امضا کرده بود، پاره کرد. طبق آن توافق، تهران برنامه هستهای خود را محدود میکرد و در عوض از تحریمهای بینالمللی رهایی مییافت. ترامپ اصرار داشت که میتواند توافقی بهتر از آنچه دولت باراک اوباما به دست آورده، مذاکره کند.
در دومین دوره ریاستجمهوریاش، ترامپ مشتاق است توافقی را اصلاح کند که حدود هفت سال پیش آن را نابود کرده بود.
اگرچه سیاست خارجی کلی ترامپ آشفته بوده و متحدان سنتی آمریکا در اروپا و دیگر مناطق را از خود دور کرده، اما او اکنون فرصتی برای رسیدن به توافق با ایران دارد؛ توافقی که جو بایدن از دستیابی به آن ناتوان بود. از زمان خروج ترامپ از توافق اولیه، ایران بیش از هر زمان دیگر به آستانه ساخت سلاح هستهای نزدیک شده است. طبق گزارش آژانس بینالمللی انرژی اتمی (IAEA)، ایران به اندازه کافی اورانیوم با غنای نزدیک به سطح تسلیحاتی انباشته کرده که برای ساخت شش بمب هستهای کافی است. با این حال، تحلیلگران معتقدند حتی پس از دستیابی به اورانیوم لازم، ایران هنوز به حدود یک سال زمان نیاز دارد تا یک کلاهک هستهای قابل نصب بر موشک بالستیک بسازد.
ماه گذشته، ترامپ نامهای به ایران، ارسال کرد و اعلام کرد که آمریکا مایل به مذاکره برای توافقی جدید است. او سپس تهدیدی علنی کرد که اگر ایران وارد مذاکرات نشود، با «بمبارانهایی مواجه خواهد شد که هرگز نظیر آن را ندیده است». پس از این تهدیدها و اعزام نیروهای بیشتر آمریکایی به خاورمیانه، ارتش ایران هشدار داد که در صورت هرگونه حمله، پایگاههای آمریکا در منطقه را هدف قرار خواهد داد. با این وجود، رهبران ایران با مذاکرات غیرمستقیم، نه مستقیم، موافقت کردند. ترامپ استیو ویتکاف، سرمایهگذار املاک و فرستاده ویژه خود را برای رهبری تیم مذاکرهکننده آمریکا به عمان فرستاد تا با مقامات ارشد ایرانی، از جمله وزیر امور خارجه عباس عراقچی، بهطور غیرمستقیم گفتگو کنند. دو دور مذاکره در ماه جاری با میانجیگری عمان برگزار شده و تیمهای مذاکرهکننده قرار است این آخر هفته دوباره در مسقط، پایتخت عمان، برای گفتگو درباره جزئیات فنی توافق احتمالی دیدار کنند.
اگرچه هر دو طرف در هفتههای اخیر لحن خود را تعدیل کردهاند، موانع بزرگی همچنان وجود دارد؛ از جمله تندروها در تهران و واشنگتن، و همچنین مخالفت دولت راستگرای بنیامین نتانیاهو در اسرائیل، که سالها تلاش کرده روند مذاکرات میان آمریکا و ایران را تضعیف کند. مهمترین مانع، احتمال اصرار دولت ترامپ بر انهدام کامل برنامه هستهای ایران است – مدلی موسوم به «مدل لیبی»، که به حذف برنامه تسلیحات هستهای آن کشور در سال ۲۰۰۳ منجر شد. اما این تصمیم، اهرم فشار معتبری را از معمر قذافی، دیکتاتور وقت لیبی، سلب کرد و در نهایت زمینهساز سرنگونی و کشته شدن او در جریان خیزشهای بهار عربی در ۲۰۱۱ شد.
برخی از تندروهای سیاست خارجی در واشنگتن، از جمله مشاور امنیت ملی ترامپ، مایکل والتز، و وزیر امور خارجه، مارکو روبیو، همچنان خواهان چنین رویکرد حداکثری هستند – رویکردی که بازتابدهنده خواست نتانیاهو است، مبنی بر اینکه ایران باید بهطور کامل زیرساختهای غنیسازی خود را از بین ببرد. در صورت پافشاری ترامپ بر این مسیر، مذاکرات احتمالاً فروخواهد پاشید و گزینه حمله نظامی در دستور کار قرار میگیرد.
ایران صراحتاً اعلام کرده که حاضر نیست برنامه هستهای خود را بهطور کامل متوقف کند، اما به رویکردی مبتنی بر راستیآزمایی – مشابه توافق ۲۰۱۵ – پایبند خواهد بود. آن توافق، محدودیتهایی جدی بر توان غنیسازی ایران اعمال میکرد و تحت نظارت شدید بازرسان بینالمللی بود. به نظر میرسد برخی از مشاوران ترامپ، از جمله ویتکاف و معاون رئیسجمهور جیدی ونس، از این رویکرد حمایت میکنند. رهبران ایران ظاهراً این پیام را دریافت کردهاند – و تلاش کردهاند با احترام گذاشتن به ترامپ، او را مجاب کنند. ویتکاف در مصاحبهای با تاکر کارلسون، مجری رسانهای راستگرا، گفت: «من فکر میکنم ترامپ میخواهد با احترام با ایران برخورد کند. او اگر بتواند
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
