کد خبر : 262968
تاریخ انتشار : پنجشنبه ۲۷ فروردین ۱۴۰۵ - ۹:۴۸

کارگران و کسب‌وکارهای کوچک خط مقدم پنهان ۴۰ روز نبرد

کارگران و کسب‌وکارهای کوچک خط مقدم پنهان ۴۰ روز نبرد
جنگ ۴۰ روزه اقتصاد ایران را فلج کرد. کارگران روزمزد، مشاغل آنلاین و کارگاه‌های کوچک بدون حمایت واقعی، زیر آوار خسارت‌ها ماندند. آیا یک میلیون تومان کالابرگ برای عبور از این بحران کافی است؟

کارگران و کسب‌وکارهای کوچک خط مقدم پنهان ۴۰ روز نبرد

به گزارش اطلاع با ما ، کارگران : جنگ ۴۰ روزه ایران، اقتصاد را از دو نقطه آسیب‌پذیر ضربه زد: کارگران روزمزد بدون بیمه و مشاغل آنلاین وابسته به اینترنت آزاد. در حالی که آتش‌بس برقرار است، هزاران کارگاه کوچک تعطیل‌اند و فریلنسرها درآمد ندارند. حمایت یک میلیون تومانی کافی نیست؛ اقتصاد به فرماندهی جدی، اینترنت پایدار و بسته‌های اختصاصی نیاز دارد.

آتش‌بس شکننده شاید در مرزها و آسمان‌ها حکمفرما شده باشد، اما در خیابان‌های جنوب شهر، کارگاه‌های کوچک و صفحه‌کلیدهای خاموش کسب‌وکارهای آنلاین، جنگی دیگر همچنان ادامه دارد. جنگی که اسمش «شوک اقتصادی» است و قربانیانش کارگران بی‌بیمه، بنگاه‌های خصوصی ورشکسته و فریلنسرهایی هستند که حتی فرصت ثبت اعتراض ندارند.

تجربه ۴۰ روز اخیر نشان داد که فرماندهی اقتصاد در بحران، چیزی از فرماندهی میدان جنگ کم ندارد؛ شاید حتی سخت‌تر باشد. چون میدان جنگ مرز دارد، اما اقتصاد هر روز از یک کوچه و یک سفره بی‌دفاع جدید قربانی می‌گیرد.

کارگران روزمزد؛ ارتشی که در آمار رسمی گم شد

بزرگ‌ترین شکاف حمایتی، نه متوجه کارخانه‌داران بزرگ که معطوف به «کارگر روزمزد» است. کارگری که بیمه ندارد، قرارداد ندارد و تنها دارایی‌اش دستانی است که باید هر صبح کاری پیدا کند. با شروع جنگ، این دست‌ها خالی ماند.

هزاران کارگر ساختمانی، فصلی و خدماتی بدون هیچ پوشش حمایتی، ناگهان از چرخه معیشت حذف شدند.

این گروه حتی در آمار بیکاری رسمی هم ثبت نمی‌شوند؛ یعنی «فقری که دیده نمی‌شود».

قطع اینترنت بین‌الملل؛ ضربه فنی به اقتصاد دیجیتال

از همان دقایق نخست جنگ، «قطع اینترنت بین‌الملل» مثل یک تیر خلاص، اقتصاد آنلاین را هدف گرفت.

فروشگاه‌های اینترنتی بدون امکان ارتباط با مشتری خارجی و حتی داخلی، تعطیل شدند.

فریلنسرهای فعال در پلتفرم‌های جهانی، یک‌شبه درآمد خود را از دست دادند.

خبرنگاران و فعالان رسانه‌ای که وابسته به ارتباط آزاد هستند، با تعدیل‌های گسترده مواجه شدند.

اینترنت آزاد فقط یک مطالبه صنفی نیست؛ زیرساخت حیاتی هزاران کسب‌وکار کوچک خصوصی است که بدون آن، احیایشان ممکن نیست.

حمایت یک میلیون تومانی؛ مُسکنی برای زخمی عمیق

در برابر این فاجعه گسترده، دولت بسته حمایت کالابرگی «یک میلیون تومان به ازای هر نفر» را تصویب کرد. رقمی که:

پاسخگوی اجاره‌بهای سرسام‌آور یک ماه نیست.

هزینه درمان یا مدرسه فرزندان یک خانواده را تأمین نمی‌کند.

حتی سبد غذایی کامل یک خانوار را پوشش نمی‌دهد.

این عدد، نه یک راهبرد، که فقط یک مُسکن کوتاه‌اثر است بر زخمی که نیاز به جراحی اقتصادی فوری دارد.

چاره کار چیست؟ از حمایت اختصاصی تا بازگرداندن اینترنت

اقتصاد ایران پس از جنگ، بدون «احیای بخش خصوصی» معنا ندارد. کارشناسان تأکید می‌کنند:

بسته حمایتی هم‌وزن خسارت، نه یکسان و عمومی.

سازوکار اضطراری برای کارگران فاقد بیمه (پرداخت نقدی کوتاه‌مدت و ثبت شغلی).

بازگرداندن اینترنت بین‌الملل پایدار بدون محدودیت.

صندوق ویژه وام کم‌بهره برای مشاغل اینترنتی و کارگاه‌های کوچک.

اگر این اقدامات عملی نشود، موج جدیدی از بیکاری مزمن، فقر و نابرابری در انتظار ایران خواهد بود؛ فقری که با یک میلیون تومان قابل درمان نیست

این گزارش بر پایه بررسی‌های تحریریه اطلاع باما و مرور داده‌های منتشرشده در رسانه‌های کشور تنظیم شده است.

کانال اطلاع باما در تلگرام

برچسب ها :خط مقدم ، کارگران

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.