به گزارش اطلاع با ما، اقتصاد ایران – علیرضا تنکمان فرد– اقتصاد ایران در حالی به آستانه ۱۴۰۴ رسیده که چشمانداز توسعه کشور، با وعدههای بلندپروازانهای از رشد اقتصادی، عدالت اجتماعی و رفاه عمومی همراه بود؛ اما آنچه امروز شاهد آن هستیم، سقوط ارزش پول ملی، افزایش فقر و کاهش امید عمومی است. در حالی که دلار در مسیر صعودی خود به ارقامی غیرقابل تصور میرسد، مردم هر روز بیشتر در چرخه ناامیدی و فشارهای اقتصادی گرفتار میشوند. به جای تحقق توسعه، اقتصاد کشور در مسیری معکوس حرکت کرده و پاسخگویی به این وضعیت، اجتنابناپذیر شده است.
– افزایش نرخ دلار از دهه ۷۰ تاکنون نشان داده که هر بار سطح جدیدی از قیمتها که زمانی غیرقابل تصور به نظر میرسید، به سادگی عادی میشود. – کاهش ارزش ریال، موجب نابودی قدرت خرید مردم و گسترش فقر شده است. – سیاستهای ناکارآمد و عدم ثبات اقتصادی، همواره رشد تورم و افزایش فاصله طبقاتی را تشدید کرده است.
– چشمانداز ۲۰ ساله، ایران را کشوری توسعهیافته، پیشرو در اقتصاد و علم، عاری از فقر و تبعیض و دارای رفاه عمومی ترسیم کرده بود. – واقعیت امروز اما نشان میدهد که کشور در بسیاری از شاخصهای کلان اقتصادی و اجتماعی، روندی معکوس داشته است. – عدم شایستهسالاری، فساد اقتصادی، سیاستهای نادرست و قطع ارتباط سازنده با جهان، عوامل اصلی این انحراف از مسیر توسعه هستند.
سال ۱۴۰۴ بهعنوان موعد تحقق چشمانداز، مانند آیینهای عملکرد سه دهه اخیر را منعکس میکند. – شعارها و وعدهها در برابر واقعیتهای اقتصادی و اجتماعی کشور، رنگ باختهاند. این شرایط زنگ هشداری است که نشان میدهد توسعه و پیشرفت با برنامهریزی علمی، اصلاحات ساختاری و افزایش اعتماد عمومی ممکن است، نه با وعدههای روی کاغذ.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
