به گزارش اطلاع با ما ، شهرداری : تغییر اخیر در مدیریت شرکت واحد اتوبوسرانی تهران، بار دیگر موضوع ثبات مدیریتی در شهرداری را به کانون توجه بازگردانده است. اگرچه جابهجایی مدیران میتواند با هدف اصلاح و افزایش بهرهوری انجام شود، اما تداوم این تغییرات بدون شاخصهای شفاف ارزیابی، خطر گسست برنامهها و افت کارایی خدمات شهری را به همراه دارد؛ بهویژه در حوزههای حساسی مانند حملونقل عمومی و خدمات شهری.
تغییر مدیرعامل شرکت واحد اتوبوسرانی و جایگزینی او با یکی از مدیران پیشین، بار دیگر بحث «چرخش مداوم مدیران» در شهرداری تهران را زنده کرده است. موضوعی که برخی اعضای شورای شهر از آن بهعنوان نشانهای از بیثباتی مدیریتی یاد میکنند و معتقدند اثرات آن مستقیماً در کیفیت خدمات شهری قابل مشاهده است.
کارشناسان مدیریت شهری تأکید دارند که هر تغییر الزاماً منفی نیست و در برخی موارد میتواند به اصلاح مسیر و افزایش بهرهوری منجر شود. با این حال، زمانی که جابهجاییها با فاصلههای کوتاه و بدون ارائه معیارهای روشن صورت میگیرد، این نگرانی ایجاد میشود که تصمیمها بیشتر واکنشی هستند تا مبتنی بر برنامهریزی بلندمدت.
مرور تغییرات مدیریتی در دوره اخیر مدیریت شهری نشان میدهد برخی سازمانها و معاونتها چندین بار شاهد تغییر مدیر بودهاند. این تداوم جابهجاییها، از نگاه منتقدان، باعث کند شدن فرآیند تصمیمگیری، توقف یا تغییر مداوم برنامهها و تضعیف بدنه تخصصی مدیریت شهری شده است.
حوزه حملونقل عمومی، بهویژه اتوبوسرانی، تاکسیرانی و مترو، بیش از سایر بخشها نیازمند ثبات مدیریتی است. تغییر پیدرپی مدیران در این حوزه، در شرایطی که شهر با چالشهایی مانند نوسازی ناوگان، برقیسازی و تأمین زیرساختها مواجه است، میتواند روند اجرا را با اختلال روبهرو کند.
برخی اعضای شورای شهر نسبت به انتصاب مدیرانی با فاصله اندک زمانی و بدون فرصت کافی برای شناخت مسائل اجرایی هشدار دادهاند. از نگاه آنان، اگر انتصابات بیش از آنکه بر تجربه میدانی و شناخت ساختار شهری استوار باشد، بر تکمیل رزومه مدیریتی تکیه کند، نتیجهای جز تکرار چرخه تغییر نخواهد داشت.
پیامد این وضعیت، تنها در سطح مدیریت باقی نمیماند. اختلال در نظافت شهری، کندی در بهبود ناوگان حملونقل و نارضایتی شهروندان، از جمله نشانههایی است که منتقدان، آن را با بیثباتی مدیریتی مرتبط میدانند. وقتی مدیران پیش از تثبیت برنامهها جابهجا میشوند، پاسخگویی نیز کمرنگ میشود.
اعضای شورا تأکید دارند که معیارهای انتصاب مدیران باید شفاف، قابل ارزیابی و مبتنی بر تخصص مرتبط باشد. ثبات مدیریتی، نه به معنای حفظ افراد ناکارآمد، بلکه به معنای ایجاد فرصت کافی برای اجرای برنامهها و سنجش عملکرد است.
ادامه تغییرات مکرر، بهویژه در ماههای پایانی یک دوره مدیریتی، این پیام را به افکار عمومی منتقل میکند که برنامهریزی بلندمدت جای خود را به تصمیمهای کوتاهمدت داده است. بازنگری در رویکرد انتصابات و تکیه بر نیروهای متخصص و آشنا به بدنه شهرداری، میتواند بخشی از این نگرانیها را کاهش دهد.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
