به گزارش اطلاع با ما ، صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران با وجود بودجههای کلان، همچنان به بازپخش آثار قدیمی دل خوش کرده است. مخاطب امروز به دنبال تنوع، خلاقیت و برنامههای تازه است، اما رسانه ملی در تولید محتوا گرفتار رکود شده و نیازمند تحول فکری و مدیریتی است.
سالهاست که **صدا و سیمای ایران** با بودجههای کلان و امکانات گسترده، در چرخهای از **تکرار و بازپخش آثار قدیمی** گرفتار شده است. مخاطب امروز هنگام روشن کردن تلویزیون، اغلب با همان چهرهها و همان سریالهای آشنا روبهرو میشود؛ گویی **زمان در این رسانه متوقف شده است**.
تولیداتی مانند **یوسف پیامبر، مختارنامه، جومونگ و ستایش** آثار ارزشمندی هستند که هنوز هم ارزش تماشای چندباره دارند. اما **مخاطب امروز به دنبال برنامههای نو و خلاقانه** است؛ محتوایی که علاوه بر حفظ ارزشهای هنری، نگاهی تازه به جهان پیرامون داشته باشد.
در حالی که **رسانههای جهانی با تولیدات نوآورانه** هر روز مخاطبان خود را جذب میکنند، تلویزیون ملی ما هنوز به بازپخش برنامههای گذشته دل بسته است. این رویه نه تنها باعث **رکود تولیدات داخلی** شده، بلکه به **کاهش قابل توجه مخاطبان** نیز انجامیده است.
مسئله اصلی صدا و سیما **کمبود بودجه نیست**؛ بلکه **کمبود ایده، جسارت و درک نیاز مخاطب** است. رسانهای که با میلیاردها تومان اداره میشود، باید **بازتابدهنده پویایی جامعه و خلاقیت فرهنگی** باشد، نه تکرار مداوم گذشته.
برای بازگشت به **جایگاه واقعی خود در میان مردم**، صدا و سیما نیازمند **تحول فکری، هنری و مدیریتی** است. این تحول باید از **اعتماد به سلیقه مخاطب و توجه به نیازهای روز** آغاز شود تا رسانه ملی دوباره بتواند با تولیدات نو و جذاب، مخاطبان خود را جذب کند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
