به گزارش اطلاع با ما به نقل از انتخاب، وزیر خارجه قطر: اگر به نیروگاه اتمی: وزیر خارجه قطر در گفتوگو با تاکر کارلسون مجری سابق فاکس نیوز به خطرات حمله نظامی به تاسیسات هستهای ایران پرداخت.
ما از نظر فیزیکی نزدیک به ایران هستیم، حدود ۱۲۰ مایل فاصله داریم، درست آنسوی آب. شما میتوانید با یک قایقسواری ۹۰ دقیقهای به آنجا برسید.
مجری: رابطه شما با ایران را چگونه توصیف میکنید و چرا فکر میکنید که به خاطر آن مورد انتقاد قرار میگیرید؟
ببینید، ایران مشکلات زیادی دارد. ما در غرب این را درک میکنیم و به آن اذعان داریم که ایران در منطقه و با کشورهای منطقه مشکلاتی دارد.
اما در نهایت، ایران همسایه ماست و ما باید رابطه خوبی با همه همسایگان خود داشته باشیم. ما در زمینههای مختلفی نقاط مشترک داریم، از جمله میدان گازی، که بزرگترین میدان گازی جهان است. این میدان بین ما و ایران مشترک است؛ دو سوم آن در قلمرو ما و یک سوم آن در قلمرو ایران قرار دارد.
این میدان در خلیج [فارس]و در زیر دریاست. من باید در مسائلی مانند آلودگی آب با ایران هماهنگی داشته باشم. همچنین باید در مسائل امنیتی مانند قاچاق همکاری کنم. بنابراین، داشتن یک رابطه کاری با ایران ضروری است.
اما اگر از یک دیدگاه گستردهتر به موضوع نگاه کنیم، به نفع کل منطقه است که روابط بهتری میان همه کشورهای منطقه و ایران وجود داشته باشد. چنانکه شما دیدهاید، در سالهای اخیر پیشرفت بزرگی در روابط ایران و کشورهای شورای همکاری خلیج فارس (GCC) حاصل شده است. حتی اختلافاتی که در برخی سیاستها داشتیم، برای مثال، ما ۱۴ سال در سوریه علیه ایران کار کردیم.
بله درست است؛ که از حزبالله حمایت میکرد و ما مخالف آن بودیم همین وضعیت در لبنان هم وجود داشت. اما این اختلافات را کنار گذاشتهایم وقتی که صحبت از روابط دوجانبه میشود. ما روابط دوجانبه را بهعنوان یک ضرورت در نظر گرفتهایم، رابطهای که باید همیشه این تعامل را حفظ کنیم.
وقتی این اختلافات را مطرح میکنیم، سعی میکنیم نگرانیهای یکدیگر را درک کنیم و به دنبال یافتن یک زمینه مشترک باشیم. اساساً این همان چیزی است که ما از سایر کشورها نیز انتظار داریم که انجام دهند؛ یعنی وقتی که همسایهای دارند که برخی دیگر با او اختلاف دارند، باید تعامل داشته باشند.
حالا این موضوع در ایالات متحده مورد انتقاد قرار گرفته است که ما روابط نزدیکی با ایران داریم. از نظر چه چیزی؟ از نظر سیاستهایی که برای ایالات متحده بحثبرانگیز هستند؟ این درست نیست. سیاستهای ما کاملاً شفاف هستند. سیاست ما مبتنی بر اصول است. سیاست ما سیاست “بدون دشمن” است. ما باید با همه دوست باشیم. ما میخواهیم صلح را در منطقه خود ببینیم، ما میخواهیم صلح را در سراسر جهان ببینیم. اگر ببینیم افراد بیگناهی تحت حمله قرار دارند، بدون توجه به پیشینهشان، همیشه به آنها کمک خواهیم کرد و از آنها حمایت خواهیم کرد.
اینها اصول سیاست خارجی ما هستند. اگر کسی از هزاران مایل دورتر مرا در یک گروه خاص قرار میدهد و فکر میکند که در جبههای دیگر هستم، او واقعاً نمیداند که در این منطقه چه میگذرد و از واقعیتهای آن بیخبر است. این رابطه تنها برای من مهم نیست، بلکه برای کل شورای همکاری خلیج فارس و ثبات آن اهمیت دارد.
فکر میکنم که یک سوءتفاهم یا بهتر بگویم یک مسأله تاریخی وجود دارد که ایالات متحده فکر میکند باید مشکلات کل جهان را حل کند. این نباید چنین باشد. هر منطقه باید مشکلات خود را حل کند و باید اطمینان حاصل کند که منطقهاش باثبات است. ایالات متحده یک دوست، یک متحد و یک شریک برای تمام کشورهای شورای همکاری خلیج فارس است. بنابراین، انتظار ایالات متحده از ما این است که با یک دیدگاه نزد آنها برویم و بگوییم که این چیزی است که ما برای منطقه میخواهیم و این همان مسیری است که در آن حرکت خواهیم کرد، و همچنین از حمایت آنها در این مسیر استقبال میکنیم.
فکر میکنم این همان رابطهای است که باید بین ما و ایالات متحده وجود داشته باشد، نه اینکه من منتظر بمانم ببینم مشکل آنها با ایران چیست و سپس روابط خودم با ایران را بر اساس خواستههای ایالات متحده تنظیم کنم. بلکه ایالات متحده باید منتظر باشد تا از من بشنود که من از ایران چه میخواهم، چون من دوست ایالات متحده هستم و ایران همسایه من است.
اساساً فکر میکنم که این سوءتفاهم یا مسئله تاریخی است که این روایتها را در اینجا و آنجا به جریان میاندازد. ولی معتقدم که روزی همه چیز بهصورت دیپلماتیک حل خواهد شد.
اگر من به دلیل یک مسئله خارجی موضعی بسیار سخت علیه همسایه خود بگیرم، چه اتفاقی خواهد افتاد اگر آن دو دشمن فردا با یکدیگر متحد شوند؟
مجری: فکر میکنم سیاست دولت شما این است که با دستیابی ایران به سلاح هستهای مخالف است. همسایگان شما نیز بهطور علنی مخالفت خود را اعلام کردهاند. از نظر شما، ایران چقدر به ساخت یک سلاح هستهای نزدیک است؟
ببینید، در واقع، سلاح هستهای برای منطقه مضر است، فرقی نمیکند که این سلاح در اختیار ایران باشد یا هر کشور دیگری. اما وقتی صحبت از توسعه یک برنامه هستهای میشود، نگرانیهایی وجود دارد. این نگرانیها تنها به مسائل نظامی محدود نمیشوند، بلکه شامل مسائل امنیتی و ایمنی نیز میشوند.
همانطور که اشاره کردم، اگر آب آلوده شود، تأسیسات هستهای آنسوی ساحل، به دوحه نزدیکتر از خود ایران هستند. بنابراین، این خطرات و تهدیدها مستقیماً کشور من و سایر کشورهای شورای همکاری خلیج فارس را تحت تأثیر قرار میدهند.
مجری: پس یک سایت هستهای دقیقاً در آنسوی مرزهای شما قرار دارد؟
بله، و به همین دلیل است که این مسئله کل منطقه را در معرض خطر قرار میدهد. اگر استانداردهای شفافی برای مدیریت این تأسیسات هستهای وجود نداشته باشد، خطرات آن برای همه ما بسیار جدی خواهد بود.
این استانداردهای شفاف باید تضمین کنند که نیروگاههای هستهای فقط برای مقاصد صلحآمیز استفاده میشوند.
حالا اینکه چه کسی حق دارد و چه کسی اشتباه میکند، این قضاوت بر عهده من نیست. آنچه ما میخواهیم ببینیم، یک برنامه هستهای است که مطابق با استانداردهای بینالمللی باشد. ما همواره با ایرانیها در حال گفتوگو هستیم و بر این موضوع تأکید داریم که باید با هم همکاری کنیم، باید با آژانس بینالمللی انرژی اتمی (IAEA) همکاری کنیم تا اطمینان حاصل شود که این استانداردها رعایت میشوند.
اخبار و تیترهای زیادی میبینیم که میگویند ایران به سلاح هستهای نزدیک شده است، اما این چیزی نیست که ما تاکنون شنیده یا مشاهده کرده باشیم.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
