در شرایطی که پایتخت با بحران آب، فرونشست و ناترازی‌های شهری روبه‌روست، برگزاری کارناوال‌ها و کنسرت‌های پرهزینه از سوی شهرداری تهران این پرسش را زنده کرده که اولویت مدیریت شهری چیست؟ آیا شادی شهروندان تنها در زمان تصمیم شهرداری معنا پیدا می‌کند؟؛

دولت قصد دارد قیمت بنزین را سه‌نرخی کند؛ ۶۰ لیتر با نرخ ۱۵۰۰ تومان، ۱۰۰ لیتر بعدی با نرخ ۳۰۰۰ تومان و مصرف بالاتر از آن با قیمتی جدید.؛

ذخایر سدهای تهران در پایین‌ترین سطح ۶۰ سال گذشته قرار گرفته و اگر بارندگی‌ها در هفته‌های آینده آغاز نشود، از آذرماه جیره‌بندی آب قطعی است.؛

هشدارها درباره بحران آب تهران به بالاترین سطح رسیده است. پایتختی که برای جمعیتی محدود طراحی شده، اکنون با کمبود منابع، زیرساخت‌های فرسوده و الگوی مصرف نامتوازن مواجه است.؛

حسین صمصامی در واکنش به مصوبه جدید دولت اعلام کرد حذف ارز ۲۸۵۰۰ تومانی و ایجاد ساختار بنزین سه‌نرخی نشان می‌دهد سیاست‌های چندنرخی همچنان ادامه دارد.؛

بحران ناترازی در سازمان تأمین اجتماعی به نقطه خطرناکی رسیده است؛ نسبت بیمه‌پردازان به مستمری‌بگیران به زیر عدد ۴ سقوط کرده و کارشناسان هشدار می‌دهند در صورت تداوم روند فعلی، این سازمان دیگر توان پرداخت تعهدات ماهانه را نخواهد داشت.؛

در دل شهرهای بزرگ، پدیده‌ای آرام اما رو‌به‌گسترش شکل گرفته است؛ روابطی بر پایه پول، سن و نیاز. «شوگر ددی» و «شوگر مامی» دیگر فقط واژه‌های اینترنتی نیستند، بلکه نشانه‌ای از تغییر الگوی روابط عاطفی و بحران ارزش‌های اجتماعی‌اند.؛

اقتصاد ایران سال‌هاست از سه ضعف مزمن در حکمرانی رنج می‌برد؛ نبود هماهنگی نهادی، وابستگی به درآمدهای ناپایدار و تصمیم‌گیری بدون داده‌های دقیق. تا زمانی که ساختار سیاست‌گذاری اصلاح نشود، حتی بهترین برنامه‌های اقتصادی نیز به نتیجه نخواهند رسید.؛

رشد سرسام‌آور بازی‌های ویدئویی در ایران، سبک جامعه‌پذیری نسل جدید را دگرگون کرده است. کودک ایرانی دیگر در کوچه و زمین بازی رشد نمی‌کند، بلکه در دنیای دیجیتال، با هیجان، خشونت و الگوریتم‌ها روبه‌روست.؛

در ایران تورمی که هر ماه از درآمد مردم جلو می‌زند، نه‌تنها سفره‌ها را کوچک‌تر کرده بلکه انگیزه‌ی کار را هم فرسوده است.؛

مهر کردن سکه سال‌هاست جزیی از زندگی ما ایرانی‌ها شده است اما باتوجه به انواع مختلف سکه در بازار، گاهی محل اختلاف می‌شود که سکه طرح قدیم یا جدید؟ پارسیان یا گرمی؟ ؛

در شرایطی که تورم نفس‌گیر، سفره‌ی کارگران را کوچک‌تر از همیشه کرده، بسیاری از کارفرمایان به‌دلیل بدهی به تأمین اجتماعی، حق بیمه‌ی کارگران را با تأخیر پرداخت می‌کنند. نتیجه آن‌که کارگر، هم مزد اندک دارد و هم بیمه‌ای که دیگر امنیتش را تضمین نمی‌کند.؛