به گزارش اطلاع با ما ، ماشه اسنپبک: در حالی که اروپا بار دیگر از احتمال فعالسازی مکانیسم ماشه سخن گفته، این پرسش مطرح است که «ماشه اسنپبک» تا چه حد میتواند ایران را تحت فشار قرار دهد؟ با تغییر توازن جهانی و همراهی قدرتهای شرقی با تهران، تأثیر این تهدید دیگر مانند سال ۲۰۱۵ نخواهد بود، اما در بُعد سیاسی و امنیتی همچنان خطرناک باقی مانده است.
در روزهایی که تنشهای هستهای بار دیگر به صدر اخبار بازگشتهاند، اصطلاح ماشه اسنپبک به واژهای کلیدی در ادبیات دیپلماتیک تبدیل شده است. این سازوکار که در قالب قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل گنجانده شد، به کشورهایی چون فرانسه، بریتانیا و آلمان این امکان را میدهد که در صورت مشاهده نقض تعهدات از سوی ایران، خواستار بازگشت تحریمهای بینالمللی شوند.
اما سؤال مهم اینجاست: آیا این ماشه همچنان پر است یا به ابزاری بیاثر در فضای متحول جهانی تبدیل شده؟
پس از خروج آمریکا از برجام و کاهش تدریجی تعهدات ایران، اروپا بارها هشدار داده که ممکن است مکانیسم بازگشت تحریمها را فعال کند. هدف آنها، اعمال فشار دیپلماتیک برای بازگرداندن ایران به اجرای کامل توافق است. اما اجرای این تهدید بدون همراهی قدرتهای جهانی مانند چین و روسیه، بیشتر جنبه نمادین دارد تا عملی.
یکی از مهمترین دلایلی که تاثیر ماشه اسنپبک را کاهش داده، موضعگیری روشن روسیه و چین است. این دو کشور نه تنها از همراهی با تحریمهای جدید خودداری کردهاند، بلکه فعالسازی اسنپبک را اقدامی غیرقانونی و فاقد مشروعیت سیاسی خواندهاند. در نتیجه، تحریمهای احتمالی برخلاف گذشته، از اجماع جهانی برخوردار نخواهند بود.
ایران در سالهای اخیر با تحریمهای سختگیرانهای روبهرو بوده و همین موضوع باعث شده اقتصاد کشور تا حدودی با شرایط دشوار تطبیق پیدا کند. از سوی دیگر، حضور در بلوکهای منطقهای مانند سازمان همکاری شانگهای، مسیرهای جدیدی برای کاهش فشارهای خارجی فراهم کرده است.
هرچند ممکن است ماشه اسنپبک دیگر ابزار اقتصادی موثری نباشد، اما در بُعد سیاسی و امنیتی، فعالسازی آن میتواند پیامدهای جدی به دنبال داشته باشد. این مکانیسم، مشروعیت بینالمللی برای اقدامات احتمالی از جمله حملات نظامی توسط رژیم اسرائیل فراهم میکند و همین موضوع، تهدیدی استراتژیک برای ایران محسوب میشود.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
