به گزارش اطلاع با ما ، بنزین: طرح سهنرخی شدن بنزین از نگاه بسیاری مقدمهای برای افزایش قیمت در آینده است. در حالی که قانون هوای پاک و برنامههای بهینهسازی مصرف انرژی اجرا نشده، گرانی سوخت بیشترین فشار را بر اقشار ضعیف وارد میکند. کارشناسان تأکید دارند راهحل اصلی، اصلاح ساختار و مدیریت مصرف است، نه گران کردن بنزین.
در شرایطی که سفره مردم زیر بار تورم کوچکتر شده، مجادلات سیاسی، تندگویی و جناحبندیهای تکراری هیچیک گرهی از زندگی مردم باز نمیکند. نقد سیاستهای اشتباه در حوزه سوخت، هرگز به معنای حمایت از قاچاق نیست؛ بلکه مطالبهگری برای جلوگیری از فشار مضاعف بر جامعه است.
طرح جدید قیمتگذاری با سه نرخ مختلف، از نگاه بسیاری کارشناسان، پلهای برای بالا بردن قیمت سوخت در آینده است. اگر قرار است بنزین گران شود، چرا شفاف اعلام نمیشود؟ تجربههای گذشته داخل و خارج کشور نیز نشان میدهد افزایش ناگهانی قیمت سوخت اغلب منجر به نارضایتی عمومی و نتایج نامطمئن اقتصادی میشود.
اگر ملاک تعیین قیمت سوخت نرخ ارز باشد، با شرایط فعلی، قیمت بنزین باید چیزی در حدود ۶۵ تا ۷۰ هزار تومان باشد؛ رقمی که نه با وضعیت معیشتی مردم سازگار است و نه قابل دوام. ادامه این مسیر، جامعه را در چرخهای از گرانیهای پیدرپی قرار میدهد.
در حالی که مردم برخی استانها مانند خوزستان ماههاست با آلودگی شدید هوا دست و پنجه نرم میکنند، بخشهای مهم قانون هوای پاک همچنان اجرا نشده است. توسعه حملونقل عمومی، ورود خودروهای کممصرف و استاندارد، و نظارت مؤثر بر آلایندگی، همگی در حد وعدههای تکراری باقی ماندهاند.
با وجود تغییر نامها و ظاهر خودروهای داخلی، مصرف بالا و کیفیت پایین همچنان پابرجاست. اینکه از مردم انتظار داشته باشیم با خودروهای فرسوده یا کمدرآمد سبک زندگی خود را تغییر دهند، در حالی که محصول باکیفیت در اختیارشان قرار نمیگیرد، منطقی نیست.
افزایش قیمت سوخت بیشترین ضربه را به کسانی وارد میکند که برای امرارمعاش به خودرو شخصی متکیاند؛ از رانندگان تاکسی و وانت تا کارگران و بازنشستگان. در طرحهای جدید هیچ تضمینی برای حمایت از این گروهها دیده نشده و نگرانیها رو به افزایش است.
به جای ارائه راهکار و شفافسازی، هر بار موضوعات متفاوتی تبدیل به دوگانههای سیاسی میشوند. این رفتارها نه تنها کمکی به حل چالشهای اقتصادی نمیکند، بلکه شکاف اجتماعی را بیشتر میکند.
طبق قانون، با اجرای طرحهای بهینهسازی میتوان بخش قابل توجهی از مصرف انرژی را کاهش داد. بسیاری کشورها همین مسیر را طی کردهاند، اما در ایران سادهترین و پرهزینهترین راه یعنی افزایش قیمت انتخاب میشود.
افزایش قیمت بدون اصلاح پایهای ساختارها، نه عدالت ایجاد میکند و نه مصرف را کنترل. مدیریت مؤثر یعنی اجرای سیاستهای بلندمدت، نه راهحلهای فوری که بار آن تنها بر دوش مردم میافتد.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
