به گزارش اطلاع با ما ، سیاست فشار: صابر گلعنبری در بخشی از یادداشت خود نوشت:«صفرسازی» به تدریج به یک مفهوم کلیدی در منازعات ایران و آمریکا تبدیل شده؛ آمریکا ابتدا با هدف فشار اقتصادی، صادرات نفت ایران را هدف گرفت و اکنون در پی توقف کامل غنیسازی اورانیوم است.
سیاست آمریکا برای صفر کردن صادرات نفت ایران از ۲۰۱۹ آغاز شد، اما هیچگاه بهطور کامل موفق نبود؛ هدف کاهش صادرات به سطحی بیاثر از نظر اقتصادی است، نه لزوماً عدد صفر مطلق.
منظور از صفرسازی اورانیوم، منع کامل ایران از هر میزان غنیسازی است؛ گرچه این بحث در رسانهها مطرح است، اما تأثیر رسانهها بر روند واقعی مذاکرات را نیز نباید نادیده گرفت.
ایران موضع آمریکا درباره منع غنیسازی را تاکتیکی برای مدیریت فشار داخلی میداند، اما شواهدی هست که نشان میدهد آمریکا پیشتر با اصل غنیسازی موافق بوده است.
اصرار فعلی آمریکا بر صفر کردن غنیسازی احتمالاً حاصل یک جمعبندی داخلی در دولت ترامپ برای تعیین خط مشی مشخص است؛ البته ممکن است اهداف جانبی مانند مدیریت مخالفان توافق نیز در کار باشد.
این سیاست ممکن است فراتر از آمریکا و حاصل هماهنگی با کشورهای منطقه باشد که نگران تقویت موقعیت ایران پس از توافقاند؛ همچنین، تمرکز بر خط قرمز ایران یعنی غنیسازی، مذاکرات را پیچیدهتر کرده و نشان میدهد ترامپ شتاب قبلی را ندارد.
کاهش شتاب ترامپ در مذاکرات احتمالاً ناشی از این ارزیابی است که عجله ممکن است به توافقی ضعیف منجر شود؛ او باور دارد با تشدید فشارها میتوان ایران را در موقعیت ضعیفتری قرار داد.
با توجه به تصمیمگیری شخص ترامپ و مواضع متغیر او، مشخص نیست هدف نهایی از صفرسازی غنیسازی چیست؛ چه تاکتیکی باشد و چه راهبردی، بر روند مذاکرات و آینده آن تأثیر خواهد گذاشت و ممکن است موجب وقفه شود.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
