به گزارش اطلاع با ما ، تهران : اظهارات اخیر وزیر خارجه عمان درباره امید به ازسرگیری گفتوگوهای ایران و آمریکا، برخلاف ظاهر مثبتش، نشانهای از رکود در مسیر مذاکرات است. دیپلماسی مسقط معمولاً در سکوت شکل میگیرد و وقتی علنی میشود، یعنی هنوز تحرک واقعی آغاز نشده است.
وزیر خارجه عمان اخیراً با ابراز امیدواری نسبت به ازسرگیری گفتوگوهای تهران و واشنگتن، بار دیگر نگاهها را متوجه نقش سنتی مسقط در میانجیگری بین دو کشور کرد. با این حال، کارشناسان معتقدند این نوع مواضع عمومی، برخلاف ظاهر خوشبینانه، معمولاً نشانهی فقدان مذاکرات واقعی در پشت درهای بسته است.
تجربهی روابط ایران و آمریکا طی دو دهه گذشته نشان داده که میانجیگری عمان زمانی مؤثر است که در سکوت کامل انجام شود. از پرونده تبادل زندانیان تا گفتوگوهای هستهای ۲۰۱۵، همهی مسیرها از مجرای ارتباطات محرمانه و بدون سر و صدا پیش رفتهاند. بنابراین، هر زمان مقامات عمانی اظهارنظر علنی میکنند، معمولاً به معنای آن است که زمینهای برای گفتوگو فراهم نشده یا طرفین در مرحلهی انتظار هستند.
در شرایط فعلی، فضای سیاسی آمریکا تحت تأثیر انتخابات و تحولات خاورمیانه قرار دارد. از سوی دیگر، ایران نیز تمرکز خود را بر تحکیم روابط منطقهای گذاشته است. در چنین وضعیتی، نه واشنگتن تمایل به آغاز گفتوگویی پرهزینه دارد و نه تهران انگیزهای برای مذاکرهای که نتیجهاش نامعلوم باشد.
عمان همواره کوشیده است کانال ارتباطی بین تهران و واشنگتن را حفظ کند، حتی در دورههایی که تنشها در بالاترین سطح بوده است. اینبار نیز نقش مسقط بیشتر در نگه داشتن درِ ارتباط باز خلاصه میشود تا آغاز دور جدیدی از مذاکرات. اظهارات اخیر وزیر خارجه این کشور، بیش از آنکه خبر از تحرک دیپلماتیک بدهد، تلاشی برای حفظ امید به آیندهی گفتوگوها است.
نشانهها حاکی از آن است که گفتوگوهای تهران و واشنگتن، دستکم در مقطع کنونی، در حالت انتظار و تعلیق قرار دارد. دیپلماسی عمانی همچنان فعال است، اما فعلاً در سکوت. شاید در آینده، وقتی شرایط داخلی و منطقهای مساعدتر شود، دوباره «دیپلماسی خاموش» مسقط مسیر گفتوگو را باز کند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
