به گزارش اطلاع با ما ، دبیر: اظهارات اخیر علیرضا دبیر درباره غلامرضا تختی، دوباره بحث نسبت میان «اخلاص» و «نمایش رسانهای» را زنده کرد. در حالیکه دبیر تختی را نماد بیادعایی دانسته، اسناد تاریخی نشان میدهد تختی خود در هماهنگی کامل با رسانهها برای کمک به زلزلهزدگان بوئینزهرا اقدام کرده بود.
علیرضا دبیر، رییس فدراسیون کشتی، چند روز پیش در مراسم رونمایی از کتاب «بارانداز» با اشاره به کمکهای تختی در زلزله بوئینزهرا گفت: «تختی نخواست تختی شود، خدا او را تختی کرد. الان بعضیها برای هر کار خیر چند عکاس میبرند؛ آن موقع نه دوربینی بود و نه تبلیغی.» این سخنان بلافاصله در شبکههای اجتماعی بازتاب گستردهای داشت و از سوی برخی کاربران به کنایه به رسول خادم تعبیر شد. با این حال، فراتر از این حاشیهها، نگاهی تاریخی به ماجرای زلزله بوئینزهرا نشان میدهد روایت دبیر تنها بخشی از واقعیت است.
دهم شهریور ۱۳۴۱، زلزله مهیبی بوئینزهرا را ویران کرد. چند روز پس از حادثه، غلامرضا تختی تصمیم گرفت با همکاری رسانهها برای جمعآوری کمکهای مردمی اقدام کند. بر اساس آرشیو روزنامه کیهان، او در تاریخ ۱۳ شهریور به تحریریه این روزنامه رفت و اعلام کرد قصد دارد روز بعد با دوستانش از یوسفآباد تا میدان راهآهن راهپیمایی کند تا مردم برای کمک حضور پیدا کنند. تختی از خبرنگار کیهان خواست در این مسیر او را همراهی کند و گفت: «میخواهم برای مردم باشم، تو هم کمک کن تا وظیفه وجدانیمان را انجام دهیم.» این اقدام بازتاب گستردهای در رسانهها داشت و نقطه عطفی در شهرت اجتماعی تختی به شمار میرفت؛ تا جایی که حساسیت دربار و ساواک را نیز برانگیخت.
برخلاف تصور عمومی، تختی از رسانهها فاصله نمیگرفت، بلکه رابطهای نزدیک و حرفهای با خبرنگاران داشت. در کتاب «غلامرضا، غلامرضا را کشت» نوشته مهدی میرمحمدی آمده است که مجله «کیهان ورزشی» با حمایت بیسابقه از تختی، نخستین بار لقب «جهانپهلوان» را برای او جا انداخت. تختی حتی خبر نامزدی خود با شهلا توکلی را ابتدا در اختیار یک رسانه قرار داد و خبرنگاران را برای عکاسی به منزل خانواده نامزدش برد. این شواهد نشان میدهد او کاملاً آگاهانه از قدرت رسانه برای ارتباط با مردم بهره میگرفت.
با وجود اینکه علیرضا دبیر در بخش دیگری از سخنانش تأکید کرده بود «خدا تختی را تختی کرد»، مرور تاریخ نشان میدهد رسانهها نقش مؤثری در برجستهشدن این «اخلاص» داشتند. شاید بتوان گفت اگر تختی در سکوت میماند، هرگز به نماد اخلاق و مردمدوستی بدل نمیشد. رسانهها، در کنار مردم، آینهای شدند که شکوه تختی را به جامعه نشان دادند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ