کد خبر : 247005
تاریخ انتشار : یکشنبه ۱۶ آذر ۱۴۰۴ - ۱۵:۰۲

تهران زیر سایه قانون‌های معلق؛ وقتی آلودگی هوا جدی گرفته نمی‌شود

تهران زیر سایه قانون‌های معلق؛ وقتی آلودگی هوا جدی گرفته نمی‌شود
تهران وارد دوره‌ای فرساینده از آلودگی مزمن هوا شده است؛ وضعیتی که نه‌تنها سلامت عمومی را تهدید می‌کند، بلکه نشانه‌ای آشکار از اجرایی‌نشدن سیاست‌ها و مقررات موجود است.

تهران زیر سایه قانون‌های معلق؛ وقتی آلودگی هوا جدی گرفته نمی‌شود

به گزارش اطلاع با ما  ، آلودگی هوا: تهران وارد دوره‌ای فرساینده از آلودگی مزمن هوا شده است؛ وضعیتی که نه‌تنها سلامت عمومی را تهدید می‌کند، بلکه نشانه‌ای آشکار از اجرایی‌نشدن سیاست‌ها و مقررات موجود است. مرور عملکرد سال‌های گذشته نشان می‌دهد بحران آلودگی بیش از آنکه ناشی از فقدان قانون باشد، حاصل تعلیق اجرا، ضعف نظارت و عقب‌ماندن زیرساخت‌هاست.

تهران؛ شهری گرفتار در تکرار یک بحران

پایتخت این روزها هوایی را تجربه می‌کند که برای میلیون‌ها نفر به تهدیدی روزمره تبدیل شده است. ادامه‌دار شدن روزهای آلوده، نه‌تنها کیفیت زندگی شهروندان را کاهش داده، بلکه این تصور را تقویت کرده که آلودگی هوا از یک مسئله اضطراری، به وضعیتی عادی و پذیرفته‌شده بدل شده است.

بحران روی زمین، سکون در تصمیم‌ها

در حالی که شاخص‌های آلودگی در بسیاری از روزها از حد مجاز عبور می‌کند، سازوکارهای مدیریت بحران تغییر معناداری نداشته‌اند. فعالیت‌های شهری، الگوی مصرف انرژی و تردد خودروها تقریباً بدون اصلاح ادامه دارند؛ این شکاف میان شدت بحران و واکنش سیاستی، یکی از دلایل اصلی تداوم آلودگی است.

قانون هست، اجرا نه

قانون هوای پاک و ده‌ها مصوبه مشابه طی سال‌های گذشته تصویب شده‌اند، اما بررسی‌ها نشان می‌دهد اجرای آن‌ها یا ناقص بوده یا در حد آیین‌نامه و بخشنامه باقی مانده است. نوسازی ناوگان فرسوده، ارتقای کیفیت سوخت، توسعه حمل‌ونقل عمومی پاک و کنترل منابع آلاینده، همه در فهرست سیاست‌هایی قرار دارند که کمتر از آنچه وعده داده شده، محقق شده‌اند.

انرژی آلاینده و فناوری عقب‌مانده

استفاده از سوخت‌های آلاینده در صنایع و نیروگاه‌ها، در نبود تجهیزات کارآمد کنترل آلودگی، نقش مهمی در تشدید شرایط دارد. حتی در مواردی که سوخت کم‌گوگرد به‌کار گرفته می‌شود، فقدان فیلترهای مناسب باعث می‌شود خروجی آلاینده همچنان به هوا راه پیدا کند؛ مسئله‌ای که با فناوری موجود قابل کنترل است، اما به اولویت اجرایی تبدیل نشده است.

هزینه‌ای فراتر از آمار

آلودگی هوا فقط یک بحران زیست‌محیطی نیست؛ تبعات اقتصادی، درمانی و اجتماعی آن هر سال منابع قابل‌توجهی را مصرف می‌کند. کاهش بهره‌وری، افزایش هزینه‌های درمان و فرسایش سرمایه انسانی، هزینه‌هایی هستند که به‌مراتب سنگین‌تر از اجرای سیاست‌های پیشگیرانه‌اند.

مسیر خروج از چرخه آلودگی

کاهش آلودگی هوا نیازمند تصمیم‌های مقطعی نیست؛ اجرای مستمر قوانین، تقویت نظارت، شفافیت داده‌ها و سرمایه‌گذاری در حمل‌ونقل و انرژی پاک، عواملی هستند که می‌توانند تهران را از چرخه تکرار بحران خارج کنند. بدون این تغییر رویکرد، آلودگی هوا همچنان مسئله‌ای «همیشگی» باقی خواهد ماند.

این گزارش بر پایه بررسی‌های تحریریه اطلاع باما و مرور داده‌های منتشرشده در رسانه‌های کشور تنظیم شده است.

کانال اطلاع باما در تلگرام

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.