تهران؛ شهری که حق قدم‌زدن را از مردم گرفت

به گزارش اطلاع با ما  ، تهران: پیاده‌روی در بسیاری از محله‌های تهران دیگر فعالیتی ساده نیست؛ پیاده‌روها باریک، ناایمن و در اشغال خودروها و موتورسیکلت‌هاست.این وضعیت سالمندان، کودکان و حتی فعالیت روزمره مردم را دچار محدودیت کرده است.کارشناسان راه نجات تهران را در بازگشت به شهر انسان‌محور و بازطراحی فضا برای پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری می‌دانند.

تهران؛ شهری که انسان در آن اولویت نیست

در بسیاری از خیابان‌های تهران، قدم‌زدن دو نفر در کنار هم به کاری غیرممکن شبیه شده است. پیاده‌روهایی که باید امن‌ترین بخش شهر باشند، یا آن‌قدر باریک‌اند که عبور دشوار است، یا توسط مغازه‌ها، پارک خودرو و سرعت‌گیری موتورسیکلت‌ها اشغال شده‌اند. گاهی حتی نشت فاضلاب یا جوی‌های آلوده، مسیر را به مانعی دیگر تبدیل می‌کند؛ گویی این شهر نه برای مردم، بلکه برای عبور وسایل نقلیه ساخته شده است.

پیاده‌روی؛ نیاز حیاتی که نادیده گرفته شده

برای سالمندان، یک پیاده‌روی کوتاه می‌تواند حکم درمان داشته باشد. اما ناهمواری، لغزندگی، سد معبر و بی‌قانونی رانندگان، همین کار ساده را به بازی با سلامت تبدیل کرده است. خط‌کشی‌های پاک‌شده، عبور آزادانه موتورسواران و اجرای ناقص قوانین از سوی راهور، تصویری از شهری می‌سازد که حق پیاده‌ها را به رسمیت نمی‌شناسد.

فلسفه فراموش‌شده شهرسازی: شهری برای زندگی انسان

مشکل تهران فقط ضعف نظارت نیست؛ مسئله اصلی، فراموش‌کردن روح شهر است. دهه‌ها توسعه خودرو‌محور، خیابان‌های پهن و حذف فضاهای عمومی، شهر را از زندگی تهی کرده است. تجربه جهانی نشان داده هر جا خیابان دوباره به مردم بازگردانده شده، حیات شهری، گفت‌وگو و نشاط احیا شده است؛ اما تهران هنوز از این مسیر دور است.

اولویت شهرداری؛ آسفالت بیشتر، فضای انسانی کمتر

شهرداری سال‌هاست به جای ساخت شهر قابل‌زیست، با آمار متراژ آسفالت‌ریزی خود را می‌سنجد. درختان قربانی پروژه‌های فلزی و بتنی شده‌اند و مفهوم «توسعه پایدار» در ازدحام پل‌ها و بزرگراه‌ها گم شده است. گویی حیات شهر نه با انسان و طبیعت، بلکه با قیر تعریف می‌شود.

شهر انسان‌محور؛ سیاستی فراتر از یک پروژه شهری

ایجاد مسیرهای پیاده و دوچرخه فقط یک طرح شهری نیست؛ سیاستی سلامت‌محور، محیط‌زیستی و فرهنگی است. چنین سیاستی عدالت فضایی را تقویت می‌کند، آلودگی هوا را کاهش می‌دهد و ارتباط مردم با محله‌شان را زنده نگه می‌دارد. حضور مداوم مردم در خیابان‌ها امنیت طبیعی ایجاد می‌کند و اقتصاد محلی را رونق می‌دهد.

اقتصاد محلی و سلامت روان؛ دو دستاورد پیاده‌راه‌ها

وقتی مردم بتوانند بدون دغدغه قدم بزنند یا دوچرخه‌سواری کنند، خریدهای کوچک، گشت‌وگذار روزانه و تعامل اجتماعی بیشتر می‌شود. خیابان‌هایی که پر از انسان‌اند، زیباتر، زنده‌تر و امن‌ترند. کاهش بیماری‌های قلبی، افسردگی و چاقی نیز از پیامدهای مستقیم چنین شهرسازی است.

تهرانِ زیست‌پذیر؛ انتخاب لوکس نیست، ضرورت است

شهر انسان‌محور یعنی شهری که به زندگی اهمیت می‌دهد، نه سرعت. بازگرداندن تهران به این مسیر نیازمند هماهنگی میان حمل‌ونقل، محیط‌زیست، بهداشت، آموزش و پلیس است. این تغییر یک انتخاب تجملی نیست؛ شرط ادامه حیات تهران است. شهری که برای انسان طراحی شود، سالم‌تر، آرام‌تر و زیست‌پذیرتر خواهد بود.

این گزارش بر پایه بررسی‌های تحریریه اطلاع باما و مرور داده‌های منتشرشده در رسانه‌های کشور تنظیم شده است.

کانال اطلاع باما در تلگرام