به گزارش اطلاع با ما ،صابر کاظمی: عبدالرضا خزایی – صابر کاظمی حالا میان خواب و بیداری، روی مرزِ نازکِ زندگی قدم میزند. هیچکس نمیداند آنسوی پلکهای بستهاش چه میبیند، اما ما خوب میدانیم پشت این سکوت، قلبی میتپد که سالها برای ایران جنگیده و عشق ورزیده.
او بارها روی زمین والیبال افتاد و برخاست، دوید و لبخند زد و هر امتیازش تکهای از جانش بود که خرج پیراهن تیم ملی کرد. حالا همان پسر آرام گرفته و ما از دور فقط نگاهش میکنیم و زمزمه، که:کاش بیدار شود صابر…
کاش بداند هنوز برایش صندلی خالی میگذاریم، هنوز اسمش را با احترام و دلتنگی میگوییم و منتظریم باز هم با همان سرویسهای تندش زمین را بلرزاند و دلها را گرم کند.
برای خانوادهاش صبر میخواهیم، برای خودش بیداری و بازگشت به آغوش زندگی.و تا آن لحظه، امید در دل ما روشن میماند چون قهرمانان هرگز نمیمیرند، فقط گاهی آرام میگیرند تا دوباره برخیزند.
اما در کنار این دعا و انتظار، از مسئولان ورزش کشور انتظار میرود با شفافیت، علت دقیق این حادثه را بررسی و بیهیچ پردهای به مردم اعلام کنند. صابر فقط یک بازیکن نیست؛ او بخشی از اعتماد و دلِ مردمیست که حق دارند بدانند چه بر قهرمانشان گذشته است.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
